Ο Ηλίας Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στην Δεσφίνα Φωκίδος. Είναι Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος της Ιταλικής Λογοτεχνικής Ένωσης Dante Alghieri, ιδρυτικό μέλος του πολιτιστικού φορέα ΄΄Ορίζοντες΄΄ και μέλος της Αμφικτιονίας Ελληνισμού. Έχει λάβει μέρος σε κριτικές επιτροπές σε πολλούς πανελλήνιους διαγωνισμούς ποίησης και έχει μιλήσει για το έργο πολλών ποιητών. Έχει διατελέσει Γ. Γραμματέας και Ταμίας της Π.Ε.Λ.

Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές και ένα βιβλίο σε πεζό λόγο.

1.» Αστερισμοί στα πνεύματα από πέτρα και σάρκα »
2. » Από πέτρα και σάρκα »,
3 .» Πρόσθεσε – Αφαιρώντας » που έχει γράψει εισαγωγικό σημείωμα η κορυφαία Ελληνίδα ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ
4 .” μικροί θεοί – Μεγάλοι Άνθρωποι»
5 .»Αήττητο Αλάτι» (11 ποιήματα του βιβλίου έχουν μελοποιηθεί από την συνθέτρια Αρετή Κοκκίνου. Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει και cd).
Τον Ιούλιο του 2017 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε πεζό λόγο με τον τίτλο
6 . » Ο Κύριος You See».

Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και στο διαδίκτυο. Ακόμη, πολλά από αυτά ακούγονται από το ραδιόφωνο του Μελωδία fm. Διοργανώνει μουσικοποιητικές παραστάσεις με εξαιρετικούς ερμηνευτές και μεγάλη επιτυχία, θέλοντας η ποίηση να φτάσει όσο είναι δυνατόν σε πιο πολύ κόσμο.

Βραβεία :

Λογοτεχνικός διαγωνισμός » Σικελιανά 2014 »

• Το ποίημα » Ωδή στον Πάμπλο Νερούδα » πήρε το πρώτο βραβείο στη μετάφραση.Το ποίημα αυτό έχει μεταφραστεί στα Ισπανικά από την καθηγήτρια Αρετούσα Γιαννακού και τον σπουδαίο Χιλιανό Miguel Castillo Didier ελληνιστή, καθηγητής-συγγραφέας. Το ποίημα βρίσκεται στο ίδρυμα Pablo Neruda στο Σαντιάγκο της Χιλής.
• Το πεζοποίημα » Κύτταρο » πήρε το πρώτο βραβείο
• Το ποίημα » Προσαρμόσου στ΄ Απροσάρμοστα » απέσπασε το δεύτερο βραβείο,
• Το παραμύθι »Οι Πορτοκαλιές » πήρε το δεύτερο βραβείο,
• Το μυθιστόρημα » Σε τούτο και σε κείνο τον τόπο » απέσπασε το τρίτο βραβείο
• Η ποιητική συλλογή » Πρόσθεσε Αφαιρώντας » πήρε πρώτο βραβείο.

 

Παγκόσμιος διαγωνισμός ποίησης από την Αμφικτιονία Ελληνισμού

– Το ποίημα » Πνεύμα Αρχαίο » πήρε τον πρώτο έπαινο

– Το ποίημα »Λαέ μου» πήρε το πρώτο βραβείο

• Το ποίημα »Από κάστανο και έρωτα» απέσπασε το 2ο βραβείο

 

Πανελλήνιοι Ποιητικοί Αγώνες στους Δελφούς

• Το ποίημα » Σταχτωμένα χρώματα » απέσπασε το πρώτο βραβείο

 

Πανελλήνιο φεστιβάλ ποίησης στη Θεσσαλονίκη

• Το ποίημα »Αδικο-Δίκαιο» κατακτά το πρώτο βραβείο
• Παίρνει πέντε βραβεία σε ισάριθμες ποιητικές ενότητες

 

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Ιταλικά, Αγγλικά, Ισπανικά, Πολωνικά και στα Γερμανικά από τον Αργύρη Σφουντούρη. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ποιητικές ανθολογίες. Ποιήματά του βρίσκονται στην λογοτεχνική εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση και στην εγκυκλοπαίδεια γραμμάτων και τεχνών της Αμφικτυονίας Ελληνισμού. Πολλά έχουν μελοποιηθεί από τον συνθέτη Νίκο Φυλακτό, την Αρετή Κοκκίνου και την Κρινιώ Νικολάου.
Για την ποίησή του έχουν γράψει και μιλήσει πολλοί άνθρωποι του χώρου, όπως ο Θεόδωρος Σαντάς (Ποιητής, μαθηματικός, κριτικός ποίησης, πρώην πρόεδρος λογοτεχνών βορείου Ελλάδος), Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ (Ποιήτρια), Κώστας Καρούσος ( Ποιητής, κριτικός ποίησης, ζωγράφος, Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών),  Λουκία Στέφου (φιλόλογος), Αθανασία Παπακωνσταντίνου (φιλόλογος), Στέλλα Φιλιππάκη (Φιλόλογος), Κώστας Νίγδελης (Νομικός, συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής), Θανάσης Παντές (Δημοσιογράφος – Ποιητής) κ.α.
Έχει μεγάλο ανέκδοτο έργο, για 14 βιβλία περίπου και πολλούς στίχους για μελοποίηση.
Τον Νοέμβριο του 2015 συμμετείχε στο διεθνές φεστιβάλ ποίησης του Πόζναν στην Πολωνία.
Τον Απρίλιο του 2017 παρουσίασε το σύνολο του ποιητικού του έργου στη Γερμανία (Βερολίνο).
Κάθε χρόνο διοργανώνει με επιτυχία στους Δελφούς, στο μουσείο Άγγελου και Εύας Σικελιανού, πολιτιστική εκδήλωση που περιλαμβάνει ποίηση, μουσική και θέατρο με στόχο να φτάσει το ελληνικό πνεύμα ψηλά. Όλοι οι συντελεστές της εκδήλωσης παίρνουν μέρος αφιλοκερδώς.
Από την ποιητική συλλογή »Αήττητο Αλάτι» ποιήματά του έχουν τραγουδήσει οι ερμηνεύτριες Κρινιώ Νικολάου, Ελισσάβετ Καρατζόλη, Αργυρώ Καπαρού, Θέλμα Καραγιάννη, Σοφία Ανδριανού, Κατερίνα Κουρεντζή και έχουν ερμηνεύσει οι ηθοποιοί Μάνια Παπαδημητρίου και Ντομένικα Ρέγκου.
Το ποιητικό του έργο »Μάρμαρα ψυχής» είναι ένα ορατόριο που πλαισιώνεται από χορωδία, απαγγελίες και χορικά. Αποτελείται από επτά ποιήματα τα οποία αναφέρονται στα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα. Είναι μια ιδέα του ποιητή να υμνήσει τα »ζωντανά» μάρμαρα, αυτά τα αριστουργήματα, που έχουν αποσπαστεί από το σώμα τους τόσο βίαια. Τα επτά αυτά ποιήματα τα έχει μελοποιήσει ο συνθέτης- μαέστρος Νίκος Φυλακτός. Βασικός ερμηνευτής είναι ο Τάκης Κωνσταντακόπουλος.
Το ποιητικό έργο του ΄΄ Διάλογος με τον κυρ. Αλέξανδρο ΄΄ έχει παιχτεί θεατρικοποιημένο στο σπίτι του Άγγελου Σικελιανού και στην Π.Ε.Λ. Στον κεντρικό ρόλο η ηθοποιός Μέμη Αναστασοπούλου.

 

( Δυο αποσπάσματα από το μεγάλο ερωτικό ποίημα…Πόσο Φως ! Τόσο σκοτάδι )

 

ΠΟΣΟ ΦΩΣ…! ΤΟΣΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

 

1) Ξέρω ότι είσαι κάπου εδώ..
το βλέπεις το χέρι μου;
Έχει απλωθεί με τη σκέψη πως.. πως κάπου υπάρχεις…

Στις διεξόδους των λέξεων, επιμένω,
που τώρα σκορπισμένες στα δάχτυλά σου
θα κατανοούν την όποια αμφιβολία.
Θα μας πάνε μακριά οι υπερβολές.
Φυσούν από τα βάθη να πιάσουν ουρανό
με αστόλιστες συνήθειες, άπιαστο σκίρτημα στα χείλη
κι ανενεργά κελαηδήματα.

Άγγιζε η μια σκέψη την άλλη,
στους πρόποδες της καλοκαιρινής αταξίας,
πόσο μακριά, πόσο κοντά,
κι αν θες.. μονολόγησαν, θα γεννήσουμε
την αμμουδιά που ξεστρατίζουν τα αισθήματα
με την αξιοπρέπεια της ελευθερίας του έρωτα.
Έχει καιρό να βρέξει μου είπες
στο μεγαλύτερο φως της μέρας,
την θέλαμε την βροχή,
να λουστούμε με το αντίδοτο της απραξίας
καταμεσής του χαμού.
Μια- δυο λέξεις απ’ την άλλη άκρη των ονείρων μας,
χωρίς να πιαστούν τα βλέμματα απ’ το χέρι,
που έστεκε μαρμαρωμένο,
εμπρός στην ανοιχτή πόρτα πού τρύπωνε ο Απρίλης,
λασπωμένος απ’ το ερωτοκύλισμα…

Στα υποσυνείδητα οι τροχοί είχαν αναπτύξει
ταχύτατες στροφές και οφειλές στο αίμα.
Είπα.. δεν μπορεί αυτή η ομορφιά
να μην είναι η γη που πατώ κι ο ουρανός που ανασαίνω,
σε κουβαλούσα.. άτρωτη και λευκή
με μια δύναμη που σ’ έφερνε απ’ την άκρη των ήχων.
Η μουσική!

Να ρέεις, να πλέεις, ποτάμι ανόθευτο στο κορμί,
σε κάθε ορθάνοιχτο ερωτικό πόρο που σε ζητά
κι αυτή η θάλασσα να ζηλεύει την αφή σου..
να πλέεις, κι εγώ καρφωμένος πάνω στο σκαρί σου
να χαϊδεύω τη λάβα σου,
ντυμένη στο χρόνο με άλογα της θάλασσας.
Δεν υπάρχει αυτό που ζούμε σου ανάσανα,
τα ρακένδυτα φιλιά,
φάνηκαν με της ηλιαχτίδας σου την φορεσιά
πριν σ’ αγγίξω..
Πόσο σπάνιο είπα, λάθεψα. Ακατόρθωτο!
Κι είναι τόσο ανοιχτό, χωρίς μονόδρομους,
ελιγμούς και βλέμματα κατεβασμένα, εσύ!
Εσύ, άνυδρη ουσία με άμετρη σπορά,
με την καθαρότητα του αγριμιού,
του ασφόδελου την νοημοσύνη
βοηθώντας την καρποφορία των μελισσών της ψυχής
με την καταπόρφυρη γύρη στην ανάσα σου.

2) Έφτασαν οι πόθοι..
Εδώ στα λόγια της αρμονίας…
Εδώ στα λόγια της τονικής αρμονίας που λιάζεται ο έρωτας,
δεν μιλάμε για αξία,
αλλά για την έξαλλη στιγμή της μοιρασιάς του.
Ακούστε,
εκεί που δεν απορροφάται ο πιο διαυγής ήχος της καρδιάς
ξεδιπλώνεται αστόλιστος, κατάσαρκος, μελαγχολικός,
λιώνει ακατάπαυστα και στερεοποιείται,
εκθαμβωτικός στην κρήνη του κορμιού σου.
Γεννά το νερό που δεν σταθμίζεται
και πλήθος κυττάρων εξαϋλώνουν μανιακά σκοινιά της σβήσης.
Εδώ στις λέξεις δεν υπάρχει κάλεσμα
ούτε ζυγιάζεται η απεριόριστη κραυγή του
όταν κατάιδρα τα μέλη σφενδονίζονται στη μοιρασιά του ήλιου.

 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Μικρό απόσπασμα

Κυρ Αλ
΄΄ Σε πόθησα ΄΄

Αφηγητής
΄΄ Σε δίψασα ΄΄

Κυρ. Αλ. ΄΄ Όταν βγαίνει το φεγγάρι ξέχνα την στέγη, μην μετράς τα άλματα, κάνε τα μέσα σου και να λες, ακόμη θέλω, κι άλλο φως άμετρο, δεν φτάνει η λάμψη απόψε, δεν φτάνουν οι ιδέες που περνούν έξω από το σπίτι και σπάζουν τα παράθυρά μου για να μην ανήκω ούτε στην νίκη, αλλά στην δικαιοσύνη! Στην δικαιοσύνη που θα ΄ρθει σαν βροχή αν συννεφιάσεις στο άδικο. ΄΄

΄΄ Σε δίψασα, κι ήρθες σήμερα που υποκύπτει η μέρα, που ψάχνει για ήρωες το κάθε καθεστώς, σήμερα που πήραν τόση αξία οι σφαίρες, σήμερα που η υπόκλιση έγινε ρούχο του κόσμου ΄΄

Κυρ. Αλ.
΄΄ Είναι διαχρονικά τα προσωπεία των απελευθερωτών, πάντα θα έρχονται βάζοντας σημάδι τον στόχο που ξεκινάει το βέλος του νου. Προσέξτε τους ελευθερωτές… μην τους αφήσετε στην ωραία τους διάθεση και στην διείσδυση της ψυχής σας. Η οχλοκρατία ασθενεί πάντα. Το ένστικτο και η φαντασία ενσωματώνουν εξόδους από τον λαβύρινθο που χτίζεται αδιάκοπα. Δως μου το χέρι να πιω απ΄ την παλάμη σου όσα σου ΄χουν κρυμμένα.

Αυτό λοιπόν είναι το χέρι που πιάνει κάθε πρωί τ΄ αστέρια και τα χωράει όλα μα όλα στην καρδιά του, μια καρδιά από πετιμέζι και δίκοκκο σιτάρι, μια καρδιά με θέα στ΄ ανυπεράσπιστα, ένα άνοιγμα ανάτασης της πνοής, μια σιωπή που γεννά τον κόσμο, μια παράξενη υπέρ άξια ένωση, μια πατρίδα, ένας τόπος, στόχος και κεράσι μαζί, ήλιος και θάνατος , χέρσα σκέψη και μέγιστη υπεράντληση ιδεών του μέλλοντος .

Ελλάδα ο κυρ Αλέξανδρος είναι, ακόμα να τον γνωρίσεις; Ακόμη;

Loading...