Επτά φορές ισόβια στον «Ορέστη» – Αυτή είναι η απολογία του serial killer που «πάγωσε» την Κύπρο

Σε επτά φορές ισόβια καταδίκασε τον κατά συρροήν δολοφόνο Νίκο Μεταξά το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας, μετά από διαδικασία εξπρές.

Ο 35χρονος κρίθηκε ένοχος σε όλες τις κατηγορίες, και πιο συγκεκριμένα για επτά φόνους εκ προμελέτης και πέντε απαγωγές με σκοπό τον φόνο.

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ

Κλαίγοντας ασταμάτητα ο Νίκος Μεταξάς ζήτησε συγγνώμη από τα θύματα και τις οικογένειές τους, από την κυπριακή κοινωνία και δήλωσε μετανιωμένος. Δεν μπορεί να γυρίσει το χρόνο πίσω, είπε αλλά αυτό που μπορεί να κάνει είναι να βοηθήσει τις αρχές. Τις ίδιες που αρχικά είχε παραπλανήσει.
Όλα όσα είπε ο Μεταξάς

«Έχω διαπράξει απεχθή εγκλήματα, για τα οποία αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη και αποδέχομαι τις συνέπειες. Το γεγονός ότι έχω μετανοήσει ειλικρινά για τις πράξεις μου, δεν μπορεί αν αποτρέψει τις τραγικές συνέπειες αυτών. Όσο και να το θέλω, δεν μπορώ να πάω πίσω στο χρόνο για να μην κάνω ό,τι έκανα.

Αυτά που μπορώ να κάνω, πρώτον είναι να βοηθήσω στη διαλεύκανση των υποθέσεων, παρέχοντας ότι πληροφορίες μου ζητηθούν και παραδεχόμενος ενοχή, να μη ζημιώσω και άλλο την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω μιας χρονοβόρας διαδικασίας. Δεύτερον, να εκφράσω μεταμέλεια και να απολογηθώ, πρώτα προς τις ψυχές των θυμάτων μου, τους συγγενείς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα για τον άδικο πόνο που προκάλεσα και να ελπίζω ότι η απονομή της δικαιοσύνης θα αποτελέσει ένα ελάχιστο βάλσαμο.

Έπειτα, προς τα παιδιά μου, τους γονείς μου και την υπόλοιπη οικογένεια μου για την στεναχώρια που περνούν και θα περάσουν, χωρίς κανείς τους να έχει φταίξει ποτέ σε τίποτα.

Τέλος, προς την κυπριακή κοινωνία, η οποία είμαι βέβαιος ότι διερωτάται γιατί και πώς ένας άνθρωπος, μέλος της, έφτασε σε αυτό το σημείο. Το ίδιο ερώτημα βασανίζει και εμένα, όμως δεν έχω βρει ακόμη την απάντηση.

Γνωρίζω, ότι αυτή βρίσκεται κάπου μέσα στο μυαλό μου, κομμάτια της τα αναγνωρίζω μέσα από οδυνηρές αναμνήσεις, τις οποίες προσπαθούσα εδώ και δεκαετίες μάταια να ξεχάσω.

Δεν έχω καταφέρει ακόμη μόνος μου να βρω μια ξεκάθαρη απάντηση. Οπότε, το τελευταίο που μπορώ να κάνω, είναι να ζητήσω και να θέσω τον εαυτό μου στη διάθεση μιας ενδελεχούς μελέτης, έτσι ώστε με τη βοήθεια επιστημόνων, να βρω το γιατί, αλλά σημαντικότερα, να βοηθήσω στην εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία θα βοηθήσουν την κοινωνία μας να προλάβει τέτοιες τραγωδίες».