Ο Αλέξης Δάρας είναι μια ιδιαίτερη μορφή στον χώρο της ποίησης αφού πρωταγωνιστεί ενεργά στην προσπάθεια επέμβασης σε κάθε τι άλυτο, αφομοιώνει, ανανεώνει με δράσεις την τραγικότητα και τη μαγεία της ζωής. Τα ποιήματά του γεμάτα από αγωνία αλλά και υπόγειο χιούμορ, εκφράζουν με αιχμηρότητα και δυναμική τον κοινωνικό προβληματισμό του. Με λυρικό ή και αντιλυρικό λόγο αφοπλίζει ακόμα και εκείνους που τάσσονται υπέρ της ανεπηρέαστης γραφής δίνοντας γλαφυρά έναν ισχυρό τόνο αισιοδοξίας σε ό,τι συντελείται γύρω τους και αφήνοντας μια γλυκιά αίσθηση. Ο Αλέξης Δάρας είναι από μόνος του ένα κεφάλαιο διατηρώντας μέσα από τα ποιήματά του την αίσθηση του ανθρώπου που ζει και δημιουργεί για μια ιδέα χωρίς δεύτερες σκέψεις. ( Α.Ρ. )

 

 

Ο Αλέξης Δάρας γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Ιωνίδειο Σχολή Πειραιά. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές Οικονομικής Περιφερειακής Ανάπτυξης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάζεται ως καθηγητής Λυκείου από το 1996.
Άρχισε να γράφει ποίηση σε ηλικία 19 ετών. Η πρώτη του ποιητική συλλογή «Μύρισε πως ακούγεται το φως» εκδόθηκε το 1999, από τις εκδόσεις «Αστάρτη». Όπως μαρτυρά ο τίτλος, στο βιβλίο αυτό κυριαρχεί η διάθεση μίξης των αισθήσεων, η προσπάθεια του ανθρώπου να διευρύνει τη συνείδηση και τη συναίσθησή του, να νιώσει αυτόν τον κόσμο σε όλο του το μεγαλείο. Η ανακάλυψη μιας πιο πραγματικής πραγματικότητας είναι ο στόχος του Αλέξη Δάρα. Μέσα από τα πεπερασμένα «υλικά αυτού του κόσμου, του πάντα μικρότερου απ’ τον αυριανό» αναζητάει την υπέρβαση και την ολοκλήρωση. Η ποίησή του, βαθιά υπαρξιακή κατακλύζεται από την κρυμμένη μαγεία που υπάρχει στο βάθος της ζωής μας, η οποία συνήθως κυλάει ερήμην μας.
Η δεύτερη ποιητική συλλογή του με τίτλο «ή» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις «Ίδμων». Τα ποιήματα του «ή» γράφτηκαν από το 1999 μέχρι το 2006, τα πιο πολλά με θέα τις θάλασσες της Κρήτης, της Σύρου και της Μήλου όπου έζησε τα χρόνια αυτά. Κάποιων άλλων η πρώτη ύλη προέρχεται από τα ταξίδια του στη Λατινική Αμερική και την Ασία. Τα ποιήματα του «ή» κινούνται σε μία ατμόσφαιρα ονειρικού δράματος όπου μέσα από μία έντονα εξομολογητική διάθεση αναβλύζει η αίσθηση του οικουμενικού. Το πάθος για ζωή και η ερωτική φλόγα συνδυάζονται με το φιλοσοφικό στοχασμό και με τη συνεχή αναζήτηση της αλήθειας. Η αναζήτηση του εαυτού είναι το θέμα του «ή». Η πορεία από το μηδέν προς το ένα. Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στη διάζευξη που προσφέρει επιλογή και διέξοδο και στη ζεύξη που δημιουργεί σύνθεση και εξέλιξη.
Την ίδια χρονιά, συντόνισε δέκα διαφορετικές ομάδες video artists που μεταμόρφωσαν δέκα ποιήματατου «ή», δημιουργώντας, σε συνεργασία με το «Μικρό Πολυτεχνείο», την συλλογή βίντεοποιημάτων «Τα κοχύλια της ερήμου». Δεκάδες άνθρωποι από διαφορετικές αφετηρίες συνεργάστηκαν αρμονικά, εμπνεόμενοι από την ποίηση δημιούργησαν μια πρωτοποριακή σύνθεση, ενσωματώνοντας στον ποιητικό λόγο πολλές από τις σύγχρονες κινηματογραφικές τάσεις όπως video art, video dance, experimental κ.α. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμβολή του συνθέτη Στέλιου Γιαννουλάκη και του ειδικού στα πολυμέσα Σωτήρη Γούναρη. Η μοναδική αυτή συλλογή βιντεοποιημάτων προβλήθηκε σε διάφορες εκδηλώσεις (Bios, Booze, cinema-bar Nixon, Εν Αθήναις, Ορίζοντας Γεγονότων, 1ο Φεστιβάλ Βιντεοποίησης 2008, Dasein, φεστιβάλ Συνασπισμού, Nosotros, Lofts Θησείο, Κέντρο Νέων Ρεθύμνου, Πινακοθήκη Σύρου κ.ά ).
Έχει παίξει σε θεατρικές παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων (1993, 1994, 1995, 1996, 2003, 2006). Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, όπου και είχε εκλεγεί στα όργανα διοίκησης το 2008. Συμμετείχε στην ομάδα «Βιντεοποίηση» που οργάνωσε το πρώτο φεστιβάλ βιντεοποίησης στην Ελλάδα (10-4-2008, Bios, Αθήνα). Είναι ιδρυτής της ποιητικής ομάδας «Ποίηση στην εποχή της εκποίησης» (2010) στην οποία συμμετέχει ενεργά, όπως και σε άλλες κοινωνικά ευαισθητοποιημένες ομάδες καλλιτεχνών όπως ο «Ορίζοντας Γεγονότων» κ.ά.
Στις 7-12-2013 παρουσίασε την πειραματική μουσικο-θεατρικο-ποιητική παράσταση «Αστάθμητος παράγοντας» που αποτελείται από 11 ποιήματά του συνδεδεμένα σε μία ενιαία πλοκή. Το ποίημά του «Λήθη» τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο λογοτεχνίας του φανταστικού για το 2014, κατηγορία «ποίηση του φανταστικού«, διοργάνωση: περιοδικό Συμπαντικές Διαδρομές. Είναι ένας από τους πρωτεργάτες της «Γιορτής της Ποίησης», που έγινε στη Δονούσα τον Αύγουστο του 2015 και τον Αύγουστο του 2016.
Το 2016 κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το πολιτικό-φιλοσοφικό του βιβλίο «Περί εξουσίας» και το 2017 σε έντυπο βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο »24 γράμματα». Εξετάζει το φαινόμενο «εξουσία» από τις απαρχές του μέχρι σήμερα και θέτει το ζήτημα υπό το φως των θεωριών της εξέλιξης. Η μελέτη αυτή στοχεύει στο να εξηγήσει κάποιες πλευρές της σημερινής πραγματικότητας που αφορούν όλους μας και να λειτουργήσει ως μια βάση σύγχρονου πολιτικού προβληματισμού και διαλόγου. Επιχειρεί να σηκώσει ένα ένα τα πέπλα που καλύπτουν την αλήθεια, με πλήρη συναίσθηση ότι υπάρχουν ακόμα πολλά πέπλα να ανασηκωθούν.
Τον Αύγουστο του 2017 το ποίημά του «Αιώνας» πρώτευσε στον πανελλήνιο διαγωνισμό της Εταιρίας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου, με θέμα την ειρήνη και τιμήθηκε στην 11η Λυρική Παμβώτιδα. Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ποιητικές ανθολογίες και συλλογικές εκδόσεις. Είναι ραδιοφωνικός παραγωγός εκπομπών ποίησης στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων 987FM και στον Επικοινωνία 94FM. Ζει, εργάζεται και κινείται μεταξύ Πειραιά, Αθήνας και Ιωαννίνων. Ετοιμάζεται σύντομα η έκδοση της νέας ποιητικής του συλλογής.

Ο Αλέξης Δάρας, 1-6-2017 στην ΑΣΚΤ, αποδίδει το ποίημά του «Καϊάφας»:
https://www.youtube.com/watch?v=9JyVYkcPyRg

Συνέντευξη με τον Τίτο Πατρίκιο:
https://www.youtube.com/watch?v=uJ0GYhJqb2U

Συνέντευξη στο κανάλι SBC, 22-3-2016:
https://www.youtube.com/watch?v=A_z8KTzK0hg

Βιντεοποιήματα και άλλα:
https://www.youtube.com/user/alexisdaras/videos

Ποιητικές συλλογές, ανέκδοτα ποιήματα, συνεντεύξεις, εκπομπές, εικαστικά, αφίσες κ.ά.:
http://alexisdaras.blogspot.com/

e-mail: alexisdaras@yahoo.gr

Περίμενε

Περίμενε, δεν ήρθε ακόμα η ώρα
θ’ αντέξεις όπως άντεξες θαυμάσια ως τώρα.
Περίμενε, δεν είναι ακόμα η σειρά σου
είναι μεγάλη η ουρά κι είναι πολλοί μπροστά σου.

Περίμενε τις αποφάσεις της επιτροπής
τη μετά θάνατον ζωή,
τη λαϊκή ετυμηγορία
να πάρουμε την εξουσία
να σταματήσει η νάρκωση
μία επόμενη ενσάρκωση…

Περίμενε κι ασχήμαινε
ξεμάκραινε και φύραινε
στις χίμαιρες επίμενε
και μέσα σου ξεθύμαινε.

Κι αν κλαις και βασανίζεσαι
ν’ ακολουθείς την τάση.
Μην προβληματίζεσαι,
μία ζωή ‘ναι, θα περάσει.

Περίμενε
το Σάββατο, τις διακοπές
τη σύνταξη, τις δόσεις
άλλες κοινωνίες, άλλες εποχές,
περίμενε να μεγαλώσεις.

Περίμενε να δούμε πού το πάνε
συμφέροντα τεράστια παίζονται
σεμνά και ταπεινά κάτσε να σε μαδάνε
στο τέλος οι θυσίες επιβραβεύονται.

Θα υπάρχει κάποιο τέρμα, δε μπορεί
άλλη μια μέρα ας δείξουμε ανοχή
δώσε τόπο στην οργή
κάνε υπομονή
κι ίσως μια μέρα αρπάξεις την καλή
μες στην αναμπουμπούλα.

Περίμενε, ποιος ξέρει τι; δεν έχει σημασία
συνήθεια και προσαρμογή φέρνουν επιτυχία,
έτσι δε θα ‘σαι από τους πρώτους που θα φαγωθούν
δεν ξέρεις από αυτά, άσε τους γνώστες να μιλούν.

Περίμενε, δεν τελειώσαμε, πού πας;
οι συνθήκες δεν έχουν ωριμάσει
δεν ήρθε ακόμα σήμα από ψηλά.
Μη βιάζεσαι, είναι κρίσιμη η φάση.

Περίμενε μ’ ελπίδα, με φόβο, με συντριβή
όλα είναι μάταια, όλα εκτός από ένα: την αναμονή.

 

Άβυθος

Άνεμοι χτενισμένοι από κοκοφοίνικες
γδαρμένοι από αγκάθια
με κοριτσίστικα τραγούδια μεθυσμένοι
κολυμπούν στα υψίπεδα φεγγαρόφωτα
βράδια του εφήμερου
νόστου, ξανοίχτηκαν στα βαθιά
σήματα του αγνώστου
για πάντα χαμένου βυθού.
Μια αμαξοστοιχία βιομηχανικών ονείρων
γεμάτα ιπτάμενους ίσκιους
και άλλα οικεία δέη που σβήνουν
τις προσωπικές ιστορίες
αφήνοντας μόνο τη μεγάλη ιστορία
που μας ενώνει ίσως όλους,
είναι τόσο ανυπόφορη, σχεδόν όσο
το τρίξιμο της αιώρας
στην καραϊβική ραστώνη
συνεπαρμένων προφητών, αιωρούμενων
από τον ένα τροπικό στον άλλο.
Αν αποδέχεσαι ό,τι είσαι
αποδέχεσαι ότι είσαι,
το ηφαίστειο γίνεται νησί,
το σκας σαν κίτρινη πεταλούδα
μέσα από το σκοτάδι που αναλύεται
σε καπνούς κι αναθυμιάσεις
στη μεσόγειο τελετή,
εκεί που υπάρχουν μόνο τα πάντα
κι ούτε ένα φωτάκι παραπάνω
που θα ενοχλούσε ίσως
την αστεροειδή
πανδαισία των βλεμμάτων.