Από νωρίς το πρωί ξεκίνησε το λαϊκό προσκύνημα στη σορό του Θαναση Γιαννακόπουλου, ενώ έγινε πράξη η και μεγάλη του επιθυμία.

Τότε που είχε πάρει το μικρόφωνο στο κλειστό του ΟΑΚΑ και είχε πει «όταν πεθάνω, θέλω να με θάψετε με τη σημαία του Παναθηναϊκού».

Πλήθος κόσμος καταφθάνει στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών για να πει το τελευταίο «αντίο» στον μεγάλο παράγοντα του Παναθηναϊκού, ενώ στις 14:00 θα ψαλεί η Νεκρώσιμος Ακολουθία.

Πρώτη κατέφθασε η κόρη του εκλιπόντος, Κατερίνα, ενώ έχουν στείλει στεφάνια ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, η ΚΑΕ Παναθηναϊκός, η ΚΑΕ Ολυμπιακός, η ΚΑΕ ΑΕΚ και πολλοί ακόμα.

Παντού όπου χτυπούσε η καρδιά του Τριφυλλιού ήταν παρών. Στις κερκίδες, στον αγωνιστικό χώρο, στα αποδυτήρια, στο φουαγιέ του γηπέδου, στα γραφεία, στις εκδηλώσεις του συλλόγου.

Ζωντανό και αφοσιωμένο κομμάτι της ιστορίας της ομάδας, άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί της, χειμαρρώδης, αυθόρμητος, μαχητικός, αλλά και γαλαντόμος, βρισκόταν πάντα δίπλα στον λαό των οπαδών της.

«Είμαι ο Θανάσης. Είμαι ένας από εσάς», τους έλεγε οικείος και πρόσχαρος.

Και αυτοί μοιράζονταν με τον «Τυφώνα», όπως τον αποκαλούσαν για τα εκρηκτικά ξεσπάσματά του, ενέργεια, συναίσθημα, γλυκό πάθος και εύθυμη τρέλα.

Για τον κόσμο του Παναθηναϊκού συμβόλιζε με σεβασμό και περηφάνια τον αδάμαστο υπερασπιστή του πράσινου λάβαρου της ομάδας. Της ίδιας σημαίας που είχε παρακαλέσει, βαθιά συγκινημένος και με ραγισμένη φωνή, να θαφτεί μαζί της όταν πεθάνει.

Ούτε δύο μήνες πριν, στις 18 Ιανουαρίου, οι φίλαθλοι της ομάδας δέχτηκαν αναπάντεχα τα κακά μαντάτα.

Στη συνέντευξη Τύπου στο Κάουνας, μετά το τέλος του ευρωπαϊκού παιχνιδιού ανάμεσα στη Ζαλγκίρις και τους πρωταθλητές Ελλάδας,

ο προπονητής της λιθουανικής ομάδας και παλιά δόξα του μπασκετικού Παναθηναϊκού Σάρας Γιασικεβίτσιους αποκάλυπτε άθελά του τη μεγάλη περιπέτεια υγείας που περνούσε εκείνες τις ώρες ο Θανάσης Γιαννακόπουλος.

Οι αμήχανοι οπαδοί του Τριφυλλιού μετά το απροσδόκητο πρώτο σοκ έμοιαζαν απαρηγόρητοι.

Δεν χωρούσε στο μυαλό τους ότι σε λιγότερο από δέκα μήνες, αφότου έφυγαν οριστικά από τον μάταιο τούτο κόσμο μόλις σε 40 μέρες ο Κώστας και ο Παύλος Γιαννακόπουλος, κινδύνευε να κοπεί το νήμα της ζωής και του τελευταίου εν ζωή αδελφού τους, του Θανάση.

Αλλοι πάντως, φαν της ομάδας, δεν πίστευαν καν ότι διατρέχει κίνδυνο, καθώς όσοι γνώριζαν την κατάσταση της υγείας του είχαν σιωπήσει σεβόμενοι τις επιθυμίες της οικογένειάς του. Αλλωστε, μόλις έναν μήνα πριν, στα μέσα Δεκεμβρίου του 2018, τον είχαν δει ακμαίο και ανθεκτικό, παρά τα 88 του χρόνια, στο παιχνίδι με την Νταρουσάφακα στο ΟΑΚΑ να φτάνει έξαλλος με την εικόνα της ομάδας ως τον πάγκο, κάνοντας έντονες συστάσεις για αγωνιστική συμμόρφωση προς τον πρόεδρο της ΚΑΕ Μάνο Παπαδόπουλο, αγνοώντας τον προπονητή Τσάβι Πασκουάλ. Ηταν μια από τις γνωστές παρορμητικές εφόδους του ιστορικού «πράσινου» παράγοντα οι οποίες δεν προμήνυαν τίποτε από όσα θλιβερά θα ακολουθούσαν σύντομα. Δυστυχώς η πικρή αλήθεια ήταν αμείλικτη. Ο δικός τους άνθρωπος -τον οποίο φίλοι και αντίπαλοι αποκαλούσαν σκέτα με το μικρό του όνομα λόγω του ήθους, της απλόχερης δοτικότητας και του σχεδόν παιδικού ενθουσιασμού του- τραβούσε καταβεβλημένος χοντρά ζόρια. Είχε υποστεί καρδιακό και εγκεφαλικό επεισόδιο το απόγευμα της Τετάρτης 16 Ιανουαρίου και είχε διακομιστεί εσπευσμένα στη μονάδα εντατικής θεραπείας του ιδιωτικού νοσοκομείου «Υγεία». Πάλεψε γενναία για δύο μήνες έως ότου διαπιστώθηκε ότι η κατάστασή του ήταν απολύτως μη αναστρέψιμη. Εκλεισε διά παντός τα μάτια του το ξημέρωμα της περασμένης Τρίτης αφήνοντας, ως ο τελευταίος ρομαντικός παράγοντας, δυσαναπλήρωτο κενό στον ομαδικό αθλητισμό.

giann1

protothema.gr