Εάν οι καθηγητές οι οποίοι οφείλουν να πλάσουν τους νέους Έλληνες μιλούν απαξιωτικά για τους ήρωες του Έθνους τότε ποιο μπορεί να είναι το μέλλον του Ελληνισμού;

Καθηγητής στην Κέρκυρα μιλάει με τα χειρότερα λόγια για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον Παύλο Μελά και την Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα.

«Ο Παύλος Μελάς είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα»ακούγεται να λέει στους μαθητές του ο καθηγητής χημείας σε σχολείο της Κέρκυρας 

Και ότι  ο Μακεδονομάχος αποτελεί χείριστο δείγμα του ελληνικού πολιτισμού και σε καμία περίπτωση «δεν ήταν ήρωας».!

Μάλιστα, όταν ένας από τους μαθητές του λέει πως «και ο Κολοκοτρώνης ήταν Τούρκος», ο χημικός απαντά: «σου είπα τι ήταν ο Κολοκοτρώνης.

Σκότωνε γυναικόπαιδα, το έγραψε στα απομνημονεύματά του να πας να τα διαβάσεις ο ίδιος.

Ο ίδιος γράφει ότι για τη χώρα μου «έκανα θρύψαλα κρανία μικρών Εβραιόπουλων»».

Ακόμα, όπως ακούγεται να λέει ο καθηγητής στο σχολείο της Κέρκυρας,

 «η Μπουμπουλίνα εξαγόρασε τη ζωή των Εβραίων κυριών της Τρίπολης, όταν τους πήρε τα κοσμήματα. Τους πήρε όλα τα χρυσαφικά και τους έσφαξε».

Όταν αυτά λέγονται σε ευμετάβλητους λόγω ελλιπούς ιστορικής γνώσης  και βιωμάτων εφήβους στα χρόνια στα οποία διαμορφώνεται η εθνική τους συνείδηση, περιμένουν να συνεχίσει την ύπαρξή του το ελληνικό Έθνος;

Όσο για τον κύριο καθηγητή το ερώτημα είναι σε τι διαφέρουν τα δικά του λόγια από τις επίσημες θέσεις της Άγκυρας περί της ελληνικής Επανάστασης του 1821 και τους ήρωές της;

Σε τι ακριβώς κατακρίνει τους Έλληνες ήρωες ο κύριος καθηγητής; Στο ότι δεν ήταν Άγιοι; Μα δεν ονομάστηκαν Άγιοι. Ήρωες αποκαλούνται, με τα λάθη τους και τα κατορθώματά τους.

Ένας Ήρωας κρίνεται με βάση την εποχή του, τα βιώματα εκείνων των καιρών και τις ανάγκες που είχε το Έθνος του εκείνη την περίοδο.

Για αυτά που τους καταλογίζουν κάποια άτομα λόγω ιδεοληπτικών αναγκών οι Ήρωες έχουν ήδη κριθεί από την Ιστορία και η ζυγαριά της Φήμης έχει γείρει προς το θετικό πρόσημο για αυτό λέγονται Ήρωες.

Π.χ. ο Αλκιβιάδης ήταν χαρισματικός αλλά ουδέποτε χαρακτηρίστηκε Ήρωας διότι πρόδωσε την πόλη του την Αθήνα στους Σπαρτιάτες.

Με αποτέλεσμα την εξόντωση του αθηναϊκού εκστρατευτικού σώματος στην Σικελία (κατά πολλούς αποτελούνται από 64.000 άνδρες). 

Χάθηκαν χιλιάδες άνδρες που ουδέποτε αναπληρώθηκαν με αποτέλεσμα η Αθήνα να χάσει τον Πελοπονησιακό πόλεμο.

Φυσικά πρόκειται για καθηγητή της χημείας αλλά αυτό δεν αλλάζει το θεσμικό του βάρος.

Δεν είναι θέμα ειδικότητας αλλά θέμα status. Ένας καθηγητής έχει πάντα επιρροή σε νεαρά παιδιά.