Η Σμαραγδή Μητροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αρχαία Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στη Mεγάλη Βρετανία. Υπηρετεί στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Είναι, επίσης, διπλωματούχος Δημιουργικής Γραφής (Diploma in Creative Writing) του Κολεγίου Writers’ Bureau (Manchester, UK), ενώ έχει παρακολουθήσει μαθήματα θεατρικής γραφής στο Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου και σκηνοθεσίας στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού. Eίναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ), της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Συγγραφέων Πέντε Ηπείρων (ΕΕΛΣΠΗ). Έχει τιμηθεί με το βραβείο Λογοτεχνίας του Φανταστικού Larry Niven (Α΄βραβείο στην κατηγορία «Φαντασία»). Από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ κυκλοφορούν τα βιβλία της: «Πριν ο ήλιος δύσει» (θεατρικό), «Μια στιγμή, μια αιωνιότητα μονάχα» και «Ήχοι στη σιωπή». Μοιράζει την αγάπη της εξίσου στη διδασκαλία και στη συγγραφή ιστοριών.

( Μικρό απόσπασμα )

Nocturno

 

Τις νύχτες, όταν τα κύματα χτυπούν πάνω στα βράχια κι ο αέρας διαπερνά τα ξύλινα πατζούρια,  ματώνω μέσα μου κι ας λέω ότι τα έχω βρει με τη μοναξιά μου.
Το φως της πανσέληνου σχηματίζει σκιές στον τοίχο κι εγώ τις καλωσορίζω -μέσα στη σιωπή που με τυλίγει- σαν πρόσωπα αγαπημένα που είχα να τα δω καιρό.
Απλώνω τα χέρια μου και χαϊδεύω την κόκκινη κουβέρτα που αμέτρητες φορές είχε τυλίξει τα γυμνά κορμιά μας.
Έχασες το δρόμο ολότελα, καλέ μου. Ποιο φεγγάρι και ποιο κύμα θα σε φέρει πίσω; συλλογίζομαι.
Χιλιάδες ναυτικά μίλια μακριά, κάπου στον Ινδικό Ωκεανό, η βασίλισσα του θαλάσσιου βυθού σου άνοιξε την αγκαλιά της.
Κι εσύ… εσύ προτίμησες να μοιραστείς μαζί της το τραγούδι του έρωτα για πάντα.
Οι θαλασσινές αγκαλιές αρμύρα μυρίζουν
κι έχουν μια γεύση σαν μέλι γλυκιά,
το ραδιόφωνο παίζει το αγαπημένο σου τραγούδι.
Έξω ο αέρας εξακολουθεί να βουίζει….