Σέργιος Μαυροκέφαλος : «Χαμένοι ποιητές» από το βιβλίο : «Ναυαγοί στην οθόνη του χρόνου»

Ο Σέργιος Μαυροκέφαλος γεννήθηκε το 1959 στον Πειραιά. Το 1983 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή και το 1984 το πρώτο του μυθιστόρημα. Κατά καιρούς δημοσιεύει δοκίμια κριτικής σε περιοδικά και εφημερίδες. Εργάζεται ως κτηνίατρος στην Αθήνα.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2014) Χωρίς, ΑΩ Εκδόσεις
(2012) Ρέων ιστός, ΑΩ Εκδόσεις
(2010) Παλίμψηστα παυσίλυπα, ΑΩ Εκδόσεις
(2007) Ναυαγοί στην οθόνη του χρόνου, ΑΩ Εκδόσεις
(2002) Χέρια τα λόγια ζωγραφίζουν όνειρα, Γαβριηλίδης
(2000) Η Ελλάδα κοιμόταν πλάι μου. Χρονοχρώματα, Εκδόσεις Πατάκη
(1996) Φλεγόμενες παπαρούνες, Δελφίνι

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(1999) Ο φύλακας των ψυχών, Κέδρος
(1998) Ποιος παίζει με τον υπολογιστή του Σέρλοκ Χολμς; , Εκδόσεις Πατάκη

ΛΟΙΠΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

(2015) Μελετίου, Μιχάλης Α., Κρίση, ακρισία και ηθική, ΑΩ Εκδόσεις [επιμέλεια]
(2007) Τούντας, Νικόλαος, Σπάτα Αττικής, ΑΩ Εκδόσεις [επιμέλεια]

ΚΡΙΤΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

Άυλο πύαρ [Γιώργος Ρούσκας, Άυλο πύαρ],Ιανουάριος 2014
Τέσσερις ποιητικές παρεμβάσεις σε δύσκολους καιρούς, Περιοδικό «Κουκούτσι»2013
«Η γραφή, όπως και το φθινόπωρο, αρχίζει με μία βέβαιη απουσία…» [Μαρία Δαλαμήτρου, Προτελευταία εποχή Χειμώνας-Άνοιξη 2010
Άστρα δένει κι άνθη χρυσά… [Μάνος Ελευθερίου, Άνθρωπος στο πηγάδι], Περιοδικό Άστρα δένει κι άνθη χρυσά… [Ευγενία Φακίνου, Για να δει τη θάλασσα], Περιοδικό «Highlights»2009
Η Αμερική αφηγείται [Howard Zinn, Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών], Περιοδικό «Highlights’’ 2008
Αναζητώντας το χαμένο θησαυρό [Νάνος Βαλαωρίτης, Ο θησαυρός του Ξέρξη], Περιοδικό «Highlights’’ 2008
Του μυθιστορήματος η χάρη (μ.χ.) του παιχνιδιού η χαρά (π.χ.) [Βασίλης Αλεξάκης, μ.Χ.],2008
Αλεξάνδρεια: Οι ηδονές και οι μέρες [Δημήτρης Στεφανάκης, Μέρες Αλεξάνδρειας], 2008
Η Αφρική ως αντικατοπτρισμός-το θάμβος της αφήγησης του Μοδινού [Μιχάλης Μοδινός, Περιοδικό «Highlights»,2007

« Χαμένοι ποιητές »

Στης ψυχής το μαύρο χάσμα
στη σκιά μιας ευτυχίας
φανερώνονται και λάμπουν
ως διαύγεια σιωπηλή
του Λόγου και του Ονείρου

Ίσως να πυρπόλησαν νωρίς
όνειρα χρώματα και λόγια
του υπό κρίση Κρόνου κόσμου

ενδυθέντες το παυσίλυπο Λευκό
αειθαλών, ωραίων αγαλμάτων.
Δεν είναι οι διακοσμητές
της Ιστορίας Εφιάλτη
είναι οι χαμένοι ποιητές.

Όμηροι μιας Ιστορίας
οπωσδήποτε άγραφης
– Του Ονείρου νυν και αεί.