ΝΙΚΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ «Ο Ζεν πρεμιέ του Ελληνικού Κινηματογράφου, σπουδαίος , ωραίος μα όχι Νάρκισσος »

Συναντήσαμε έναν από τους «ζεν πρεμιέ» ηθοποιούς του Ελληνικού Κινηματογράφου και θεάτρου. Κράμα ταλέντου, γοητείας, φυσικότητας και έντονης εκφραστικότητας, έφτιαξε ένα διαχρονικό προφίλ, που φροντίζει μέχρι σήμερα να φέρνει στις μνήμες μας την περίοδο της μεγάλης ακμής του Ελληνικού Κινηματογράφου , το πραγματικό του όνομα είναι Νίκος Σαπωνός … η συζήτησή σας με τον « Νίκο Γαλανό » ξεκινά :

Α.Ρ. Πως ξεκίνησε η επαφή σας με το Θέατρο ?

Ν.Γ. Είναι τόσο σημαντικά τα πρώτα βήματα …δεν τα ξεχνάς … Μόλις είχα τελειώσει την δραματική τέχνη στη Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Έτσι μια μέρα γύρω στα 1967 βρέθηκα σε μια πρόβα στο Θέατρο Χατζηχρήστου τότε σημερινό «Ορφέας» Εκεί πρωταγωνιστούσε η Τζένη Καρέζη …κάπου σε ένα διάλλειμα μιλήσαμε , με ρώτησε πως είδα την πρόβα , τι σκέπτομαι κα. Γνωριστήκαμε και την επόμενη μέρα με πήρε τηλέφωνο και συμφωνήσαμε την συνεργασία μας απλά , χωρίς συστάσεις και προγραμματισμούς . Λίγο μετά στην ίδια σεζόν περίπου Γενάρης του 1968 πήγα συστημένος στην Φίνος Φιλμ μαζί με τον Ανδρέα Μπάρκουλη ο οποίος με ενεργοποίησε , βρήκα τον Μάρκο Ζέρβα ο οποίος με συμπάθησε και προς το τέλος της σεζόν σε μια Οντισιόν με φόντο τον Νίκο Φώσκολο στο έργο … «η Λεωφόρος του μίσους » βρέθηκα να πρωταγωνιστώ δίπλα στην Μαίρη Χρονοπούλου
Στο Θέατρο συνέχισα με την Καρέζη μέχρι που παντρεύτηκε τον Κώστα Καζάκο. Κατόπιν αφού έκανα συμβόλαιο με τον Φίνο γνωρίστηκα με την Αλίκη Βουγιουκλάκη . Αργότερα συνεργάστηκε με το θίασο Μουσούρη και στη συνέχεια συνεργάστηκα για δύο χρόνια με το Εθνικό Θέατρο. Τη δεκαετία του ’80 συνεργάστηκα με διάφορους θιάσους ενώ το 1995-96, ήμουν ο τελευταίος συμπρωταγωνιστής της Αλίκης Βουγιουλάκη στη δεύτερη σεζόν του έργου «Η Μελωδία της Ευτυχίας»

Α.Ρ. Με την Αλίκη είχατε εξαιρετική χημεία ,πότε συνεργαστήκατε για πρώτη φορά ?

Ν.Γ. Η Αλίκη σε μια συνεργασία της με τον Φίνο αποφάσισε να μην παίξει με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ , οπότε ο Φίνος της σύστησε εμένα και έτσι ανέβηκε μια ταινία που θεωρώ πήγε εξαιρετικά καλά « Ένα αστείο κορίτσι » Να τονίσω εδώ ότι με τον Φίνο έκανα συμβόλαιο για 6 χρόνια , 3 ταινίες το χρόνο .
Στη συνέχεια συνεχίσαμε την συνεργασία μας στο Θέατρο « Αλίκη » μαζί με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο Έργο που ανέβηκε « Βασίλισσα Αμαλία » του Ρούσου με την πρόταση να κάνω τον Όθωνα .

Α.Ρ. Σε μια ακόμα ταινία σας με την Αλίκη και τον αείμνηστο Σπύρο Καλογήρου « Η κόρη του Ήλιου » υποδύεστε τον άτακτο και τον κακομαθημένο …πιστεύετε ότι η θεματολογία είχε αποδοθεί καλώς ?

Ν. Γ. Σε αυτήν την ταινία του Δημόπουλου έκανα τον γιό του τσιφλικά , είναι από τις ταινίες που αγαπώ διότι απευθύνεται σε κοινωνικές τάξεις και δεν πέρασε στο προσωπικό κομμάτι με μόνο συναίσθημα ή σε άλλους μου ρόλους που υποδυόμουν τον όμορφο , πλούσιο , καλό κα.

Α.Ρ. Οι Ελληνικές ταινίες αποτελούν μια μεγάλη πολιτιστική Κληρονομιά μας …Συμφωνείτε ?

Ν.Γ. Ναι φυσικά …οι ταινίες εκείνες απευθύνονταν στην κοινωνία , μέχρι το 1975 όπου και έσβησε καθώς η τηλεόραση μπήκε δυνατά στην ζωή μας . Δυστυχώς εδώ και χρόνια δεν βγαίνουν πια Σπουδαίοι Συγγραφείς , η Τέχνη αναμασά τα ίδια της τα κόκαλα , αλλάζοντας η κοινωνία στα πάντα αλλάζει και η Τέχνη δημιουργώντας διαφορετικά ερεθίσματα …Βέβαια ο σημερινός Έλληνας βιώνοντας την κρίση όχι μόνο της ύλης αναζητά πνευματική τροφή μέσα από μια εσωτερική αναζήτηση …οι σφαλιάρες ήρθαν απανωτές και ίσως μας χρειαζόντουσαν , έχω την αίσθηση πως κάποια στιγμή θα οδηγηθούμε στο ξέφωτο , κάπου αλλού καθώς είναι πολύ δυνατό όχημα ο Πολιτισμός .

Α.Ρ. Έχετε μια τεράστια εμπειρία που απορρέει μέσα από 40 και πλέον Θεατρικά έργα που υποστηρίξατε με ήθος και σοβαρότητα , δεκάδες Ελληνικές ταινίες αλλά και τηλεόραση μέχρι και σήμερα . Ποια η θέση του Θεάτρου στην σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα ?

Ν.Γ. Οι Θεατρικές παραστάσεις που επιλέγονται έχουν ανάγκη από καινοτόμους προτάσεις ακόμα και Σκηνοθετικά . Κυριαρχεί πολύ το φαίνεσθε προς εντυπωσιασμό …δεν έχουμε έργα που να μιλούν δυνατά σε κοινωνίες , από την άλλη κάθε Χειμώνα παίζονται 200 παραστάσεις , που να πρωτοπάει ο κόσμος εν μέσω κρίσης ?

Α.Ρ. Ο Γαλανός του σήμερα αναπολεί το παρελθόν ?

Ν.Γ. Υπάρχουν δυο άνθρωποι …ο Νίκος , ένας άνθρωπος με ότι αυτό συνεπάγεται …με προσωπική ζωή που σκέπτεται γυρίζοντας πίσω πολλές φορές , κάνοντας συγκρίσεις με ότι καλό ή κακό συνέβη που όμως είναι σε κάθε περίπτωση χρήσιμο…
Υπάρχει και ο Γαλανός …αυτός που φαίνεται μέσα από την δουλειά του , να επικοινωνεί με τον κόσμο και να βελτιώνεται με το χρόνο βάση των επιλογών …Αυτοί οι δυο άνθρωποι μπορεί να έρχονται σε σύγκρουση χωρίς να φαίνεται προς τα έξω …

Α.Ρ. Ας μιλήσουμε για συναισθήματα και Γυναίκες …( Μπορεί στα αισθήματα να επιβάλεις σιγή , όμως δεν μπορείς να βάλεις όρια ..Ζαν Νεκέρ )

Ν.Γ. Όλοι οι άνθρωποι νιώθουν συναισθήματα … άλλοτε καταπιεσμένα και άλλοτε με την μορφή έκφρασης όποια κι αν είναι αυτά …τώρα να επιβάλεις σιγή, είναι αυτά που σε δεύτερο χρόνο τα αναλύεις με την λογική κάτι που υποκρύπτει δύναμη ή αδυναμία

Α.Ρ. Είστε ευαίσθητος ?

Ν.Γ. Ναι …είμαι !! αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαι καλύτερος από ένα αναίσθητο , απλά στην περίπτωση που η ψυχή πλημυρίζει από αισθήματα , γίνεσαι αγαπητός και ίσως ζεις πιο έντονα

Α.Ρ. Ποιο από τα παρακάτω δεν είστε ? Ψύχραιμος , Αισιόδοξος , Κοινωνικός , Ευέλικτος , Συγχωρώ το ψέμα , Δεν εκνευρίζομαι

Ν.Γ. Εντάξει σε όλα εκτός του τελευταίου …και βέβαια εκνευρίζομαι

Α.Ρ. Η μέγιστη Τέχνη όλων είναι η αγάπη ( Έριχ Φρομ – από το βιβλίο : Είναι η αγάπη τέχνη; ) Συμφωνείτε ?

Ν.Γ. Η αγάπη κατά την γνώμη μου είναι κατάσταση η οποία όταν εκδηλώνεται λαμβάνει ιδιαίτερη αξία … είναι πράξεις …όταν εκδηλώνεται η Τέχνη είναι κάτι άλλο και στις δυο περιπτώσεις ότι επίκτητα καλλιεργηθεί μπορεί και να διογκωθεί

Α.Ρ. Ο έρωτας είναι υποδεέστερη κατάσταση ?

Ν.Γ. Είναι κάτι που ανακαλύπτει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά με το μοναδικό , δικό του κλειδί , έχοντας αυτογνωσία

Α.Ρ. Τι είναι αυτό που απολογιστικά στην ζωή σας θα παρατηρούσατε ή θα αλλάζατε ?

Ν.Γ. Στα μικρά μου χρόνια , στην πορεία μέχρι πρόσφατα δεν σκεφτόμουν το μέλλον , δεν είχα στόχο …ίσως αυτό να είναι ένα από τα λάθη του χαρακτήρα μου …μου άρεσε πάντα το τώρα .

Α.Ρ. Πως βλέπετε τις σατιρικές εκπομπές της τηλεόρασης ?

Ν.Γ. Δεν είναι κακές , όμως η αιτία που δημιουργήθηκαν είναι απόρροια έλλειψης σημαντικών θεμάτων ως προς την διασκέδαση και ψυχαγωγία του τηλεκοινού … και γενικά αυτό που έχω να παρατηρήσω είναι ο υπερβομβαρδισμός των διαφημίσεων και των πωλήσεων προιόντων μέσα από την TV

Α.Ρ. Ποιες είναι οι πρυποθέσεις που μια γυναίκα πρέπει να πληρεί ώστε να μπορεί να κρατήσει δίπλα της ένα άνδρα …τον αγαπημένο της ? Νομίζετε ότι απαιτείται προσπάθεια ?

Ν.Γ. Έχω σαν αρχή να μην ξεχωρίζω τους ανθρώπους ανάλογα το φύλο , νομίζω ότι το ιδανικό είναι ο ένας να συμπληρώνει τον άλλο . Στο δεύτερο ερώτημα θα διαφωνήσω …διότι αν μπεις στην διαδικασία να κάνεις αγώνα τότε έχασες

Α.Ρ. Είστε ο αγαπημένος των Γυναικών κάθε ηλικίας … Μετά την τηλεοπτική σειρά « Κλεμμένα όνειρα » ακολούθησε η σειρά « Εννέα μήνες » είχατε το ρόλο του κακού όπου και αγαπήθηκε ιδιαίτερα …
Πως προέκυψε αυτή σας η συνεργασία ? τα γυρίσματα στην Κύπρο σας κούρασαν ? Ο ρόλος του κακού πως σας φάνηκε ?

Ν.Γ. «Είπα «ναι» γιατί εμπιστεύομαι την Άννα Αδριανού και τον Γιάννη Μπότση που το έγραψαν. Από την αρχή πίστεψα ότι θα είναι μια καλή δουλειά» «Η παραγωγή μου είχε προτείνει αν γινόταν να έμενα για κάποιους μήνες στην Κύπρο, φυσικά με κάποια διαλείμματα. Στο τέλος όμως βρήκα μια «φόρμα» συνεργασίας ώστε και να μένω εκεί κάποιες ημέρες αλλά να είμαι και στην Αθήνα. Το συνήθισα .
«Χαίρομαι να κάνω τον κακό»

Α.Ρ. Ο Νίκος + Ο Γαλανός τι σκέφτονται για το μέλλον ?

Ν.Γ. Το σημαντικό είναι ότι « σκέφτονται » όσο ποτέ !!

Κύριε Γαλανέ σας ευχαριστούμε θερμά για την συνέντευξη – πορτρέτο και ευχόμαστε όλες σας οι σκέψεις να φέρουν όμορφες πράξεις

Για την Difernews/talk

Αγάθη Ρεβύθη