Η  ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ των ΓΑΚ,

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ – ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟΥ

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Ιστορικό αρχείοΜουσείο Ηπείρου – οι εκδόσεις Ελίκρανον,

και η Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου,

 

Σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής

της Μαρίας Φελάνη

»Πτήσεις δια … λόγου»

 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι :

 

Ροζίνα Λάμπρη ( Πολιτικός Μηχανικός )
Γιώργος Φούκας ( Φιλόλογος )
Άννα Μαρία Κωνσταντίνου ( Δικηγόρος )

 

Θα συντονίσει η :

 

Γιώτα Φλώρου ( Προισταμένη των παιδικών σταθμών του δήμου Ζίτσας
και ραδιοφωνική παραγωγός στο δημοτικό ραδιόφωνο Ιωαννίνων )

Θα χορέψει το εφηβικό τμήμα του Λυκείου των Ελληνίδων,
Παράρτημα Ιωαννίνων

 

Στην παρουσίαση θα ακουστούν και τραγούδια σε στίχους Μαρίας Φελάνη και μουσική Λάμπρου Μαγκλάρα.

 

Σάββατο 30 Μαρτίου ώρα 18.00΄

Στο Ιστορικό αρχείο – Μουσείο Ηπείρου
( εντός Κάστρου )

Είσοδος από την πύλη πριν την κυρά – Φροσύνη

Τηλέφωνα επικοινωνίας 6940665306

Η Συλλογή μου αυτή είναι εμπνευσμένη κατά κύριο λόγο από την πόλη μου, τα Γιάννενα, την πόλη της λίμνης και τη Λίμνη της πόλης με τους αναστεναγμούς της, τις ανάσες της, τα όστρακα σιωπής μες στην ομίχλη.
Είναι τα ταξίδια μου σε κόσμους πλήρωσης έντονων συναισθημάτων αλλά και το ιδανικό πέταγμα σε άλλους καιρούς, που ενώνουν το παλιό με το νέο σε ένα άρωμα μεθυστικό…
Είναι και οι περήφανοι κύκνοι, οι αγέρωχοι γλάροι, που μαζί τους ίπταμαι σε ταξίδια φαντασίας ονειρεμένης…

Μαρία Φελάνη

 

Δυο ενδεικτικά ποιήματα από την συλλογή 

Ζήσε …

 

Βλέπεις εκεί πέρα μακριά ;
Εκεί στο κόκκινο του ουρανού
και το πορτοκαλί της θάλασσας.
Φιλιέται η ζωή με τη ζωή…
Γι’ αυτό αξίζει να την ζήσεις
Μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο
Μη το χαρίσεις
Είναι δικό σου
Ζήστο
Ζήσε
Άσε το χθες
Ζήσε το σήμερα
Το αύριο θα σε βρει το λιγότερο ευτυχισμένο!
Κι ίσως να’ χεις την ευκαιρία
να ζήσεις πάλι κι έντονα…
Να ριγήσεις απ’ το σφρίγος
Την ομορφιά … την ζωή που αντιστέκεται
στην κάθε είδους φθορά
Κονταροκτυπήσου με την αδράνεια
Με το τέλμα …
Διεκδίκησε όλα αυτά που σου χρωστά η ζωή
και που χρωστάς κι εσύ στο σύμπαν,
αφού τελεολογικά έχεις δημιουργηθεί
και όχι τυχαία …
Ζήσε άνθρωπε πριν είναι αργά …
Εύχομαι…

 

Παμβώτιδα Ιωαννίνων

 

… και είπε η φύση, στα όρη, γενηθήτω η Λίμνη
και απλώθηκε Πόλη ντυμένη των νερών τη γαλήνη,
Πύλη ανθρώπων αγνών, αρεστών και απλών
Παμβώτις το θέμα των στίχων, χορδών και ωδών

Θεά της Ηπείρου, ναός των Ιωαννίνων,
αφυπνίζει το πνεύμα, τον τεχνίτη των Ύμνων,
ξαφνικά, το πολύ μοιάζει λίγο και το λίγο πολύ
μόνη λύση να νιώσεις το κάλλος, ν’ ανταλλάξεις φιλί

Ηχούν συναυλίες πουλιών, αηδονιών τα κονσέρτα,
το ωραίο κανείς δεν μετρά, δεν υπάρχουνε μέτρα,
τέλος λυγμών, στεναγμών, με Αχ! Υγρού θαυμασμού,
γραμμένος σε πέτρα ο λόγος, αρχαίου χρησμού

Αφέντρα η λίμνη, αντλεί από το νου κάθε βάρος,
τη χαρά του με βόλτες, φωνάζει ψηλά κάθε γλάρος,
σαν αοιδός ο καιρός τραγουδάει απλά,
πλατάνια τους δρόμους τους ραίνουν, με φύλλα χρυσά

Στη μέση νησάκι, στο νου γυρνά την κυρά Φροσύνη,
τα μοιραία ανθρώπινα λάθη και την αφροσύνη,
αντιλαλεί τον πνιγμό , τον βαθύ σπαραγμό,
Κεντίδια σε μαύρο σιγκούνι, ψυχής σε τριγμό

Σκληρής ιστορίας το τέλος , πίστη μαζί με σθένος,
υπερβαίνει το φόβο του, πλημμύρα του νου από μένος
και ξαναζούν τα νερά το στερνό ωιμέ,
την πήρες την λίβρα του πόνου, μεγάλε καημέ