Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα . Αυτή η συνάντηση φεύγει μακράν του Δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος καθώς σταδιακά εκεί που μαθαίνεις και ανακαλύπτεις αρχίζεις να νιώθεις … Αισθάνεσαι ότι ο άνθρωπος «Μανούσος» πέρα από τις σημαντικές Σκηνοθετικές επιτυχίες του γίνεται ένας συγγενής σου που δεν ήξερες , ένας φίλος σου που επιθυμείς να συνομιλείς αιώνια μαζί του …το «γιατί » εκτυλίσσεται στα παρακάτω μηνύματα της κουβέντας μας …

 

Ο Μανούσος Μανουσάκης , ο πασίγνωστος ταλαντούχος και πολλαπλά επιτυχημένος Σκηνοθέτης, με ενδιαφέρον για την Ελληνικότητα και τις αντιφάσεις της σύγχρονης κοινωνίας, σπούδασε κινηματογράφο στο «London School of Film Technique» και από την αρχή της καριέρας του έχει στο ενεργητικό του μια μακρά και επιτυχημένη πορεία που συνεχίζεται …

Α.Ρ Η σκηνοθεσία ως διαδικασία πως υλοποιείται ? θα ήθελα μια μικρή ανάλυση

 

Μ.Μ Είναι ηδονικά κοπιώδης . Θέλοντας να πεις κάτι που θεωρείς σημαντικό, να εκφράσεις την ιδέα που έχεις , να έχει ουσία , τότε καταλαβαίνεις πως δεν χρειάζεται να είσαι περισπούδαστος . Απλά μελετάς την κάθε λεπτομέρεια , γίνεσαι χαμαιλέων , μπαίνεις στον ψυχισμό όλων των Ηρώων. Η φαντασία είναι πολύ ισχνή μπροστά στην γνώση της πραγματικότητας.

 

Α.Ρ Η σχέση του Ηθοποιού με τον σκηνοθέτη πάντα μου δημιουργούσε ερωτήματα . Τι διαδραματίζεται ?

 

Μ.Μ Υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση του Σκηνοθέτη με τον Ηθοποιό , μπαίνει στην ψυχή του σαν βρικόλακας που απομυζά το αίμα . Παίρνει τις ιδέες του, αλληλλοδιαμορφώνουμε την έκφραση των ιδεών. Είναι θαυμαστό το ότι μεταφερόμαστε για πολύ καιρό σε ένα άλλο κόσμο

 

Α.Ρ Οι πρόβες τι χρονικό εύρος έχουν ? πότε αισθάνεστε ότι είστε έτοιμοι ?

 

Μ.Μ Ποτέ δεν είναι το τέλειο . Η μόνιμη επωδός στο γύρισμα…

 

Α.Ρ Πείτε μας για το « Ουζερί Τσιτσάνης »

 

Μ.Μ Το Ουζερί Τσιτσάνης είναι ελληνική ταινία του 2015 Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη και εμπνέεται από το ουζερί που άνοιξε στα 1942-43 . Μου δόθηκε η ευκαιρία μέσα από τα μάτια δυο ερωτευμένων ανθρώπων ενός Χριστιανού και μιας Εβραίας κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ενός αντιστασιακού από το περιβάλλον του Τσιτσάνη, με μια κοπέλα από την εβραϊκή κοινότητα της πόλης, να παρουσιάσω την εν πολλοίς, δυστυχώς, άγνωστη και στην Ελλάδα ιστορία των Εβραίων της πόλης, που εξοντώθηκε σχεδόν στο σύνολό της από τους Ναζί.
Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη

 

Α.Ρ ( Μετά την προβολή του «Ουζερί Τσιτσάνης» στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, τα ευχάριστα νέα, διπλά μάλιστα, έφεραν ξανά στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας την ταινία που συγκίνησε τους θεατές.
Η πρώτη ευχάριστη είδηση έρχεται από το μακρινό Ιράκ, όπου η ταινία, στο πλαίσιο του διεθνούς κινηματογραφικού Φεστιβάλ «Σλεμάνι» που στοχεύει στην ανάδειξη της κουρδικής πόλης Sulaimani και της κινηματογραφικής δημιουργίας στη χώρα αυτή τα δύσκολα χρόνια των αλλεπάλληλων πολέμων, απέσπασε δύο βραβεία, καλύτερης Σκηνοθεσίας και καλύτερης Κινηματογράφησης! Το θέμα της ταινίας δε μπορεί παρά να άγγιξε τους θεατές, αλλά και τους κριτικούς της πολύπαθης αυτής περιοχής.)

 

Α.Ρ Τα μηνύματα έρχονται να βελτιώσουν απόψεις ?

 

Μ.Μ Φυσικά . Όλοι οι θεατές ανεξαρτήτου ηλικίας κάνανε αναφορά για το πόσο επίκαιρο είναι. Θυμάμαι όταν κάναμε τους « Ψίθυρους καρδιάς » θέλαμε τόσο να αναδείξουμε τις φυλετικές διακρίσεις τους « Ρομά » . Σε ένα επόμενο, « Η αγάπη ήρθε από μακριά », η ιστορία με τον Αλβανό οικονομικό μετανάστη, μια γυναίκα που, φαινόταν αρκετά ψαγμένη, με πλησίασε και μου είπε : Με αυτήν την σειρά συνειδητοποίησα πως αυτό που μου φτιάχνει τα μερεμέτια και τον κήπο είναι ‘’ άνθρωπος ΄΄ έχει οικογένεια , φίλους, παιδιά,… μέχρι τότε τον θεωρούσα μια προέκταση της αξίνας .

 

Α.Ρ Συμφωνείτε πως η τηλεόραση τα τελευταία χρόνια έχει μια φθίνουσα πορεία ?

 

Μ.Μ Η τηλεόραση είναι ένα κουτί που διαμορφώνεται από αυτό που του βάζεις μέσα. Το ζήτημα είναι το προιόν , το υλικό. Μπορεί να είναι ευεργετικό – παιδευτικό όπως και καταστροφικό καθώς μπαίνει σε κάθε σπίτι και διαμορφώνει αισθητική, ιδεολογία, κοινωνικές συμπεριφορές, πολιτισμό. Η οικονομική κρίση δεν προήλθε από το πουθενά … προήλθε από την κρίση των αξιών και μια βαθιά πολιτιστική κρίση. Αυτή η κρίση αντανακλά και στο τηλεοπτικό προϊόν.

 

Α.Ρ Πείτε μας για τις επιτυχίες σας και τις συνεργασίες σας . Αντιμετωπίσατε δυσκολίες ?

M.M Η δυσκολία αποτελεί μια σπουδαία πρόκληση , σε διατηρεί νέο , είναι ένας ενδογενής παράγοντας εξέλιξης.

 

Α.Ρ Ψίθυροι καρδιάς (1997) για το Mega. Με την τσιγγάνα και τον «μπαλαμό» είναι αυτή που αγαπήθηκε απίστευτα με το ρεκόρ τηλεθέασης 73%
« Τμήμα ηθών » 1992- 1995 / Άγγιγμα Ψυχής (1998) / Η αγάπη ήρθε από μακριά (2002) Μη μου λες αντίο (2004)
Μαζί με τους Ψίθυρους καρδιάς Είναι οι πέντε ίσως δημοφιλέστερες δραματικές σειρές της Ελληνικής τηλεόρασης, οι τέσσερεις του ΑΝΤ1, με απαγορευμένους, «αταίριαστους» έρωτες στο επίκεντρό τους… Μία χριστιανή με έναν μουσουλμάνο, μία σέξι κοπέλα με έναν ιερωμένο, μία θεσσαλή σύζυγος… μεγαλοτσιφλικά με έναν αλβανό εργάτη κλπ. ήταν η πρώτη ύλη των ερωτικών δραμάτων από το 1999 μέχρι αρκετά χρόνια μετά

 

Α.Ρ Τα τελευταία 18 χρόνια σας βρίσκουμε ΚΑΙ μέσα σε ένα άλλο αγαπημένο ρόλο σε αυτόν του βιολογικού καλλιεργητή της ελιάς αλλά και των κηπευτικών στη Σελλασία της Σπάρτης. Πως προέκυψε ?

 

Μ.Μ Ο πατέρας της γυναίκας μου της Μαρίας, μετανάστης στο Σικάγο, μας άφησε μια μεγάλη έκταση , πάνε 18 χρόνια από τότε. Αισθάνθηκα ντροπή απέναντί του να μείνει έτσι Το κτήμα ήταν γεμάτο βάτα και αγριάδα … Έτσι βάλαμε περίπου 2800 ρίζες ελιές , είναι το δένδρο που δεν ζητά τίποτα , μόνο δίνει « Στο κτήμα περιμένοντας τη βροχή ή αγωνιώντας για το αν θα ρίξει πάγο ή αν θα “δέσει” το άνθος της ελιάς, κατανοείς το πραγματικό σου μέγεθος. Καταλαβαίνεις ποιες είναι οι πραγματικές αξίες » «Η ελιά είναι ένα ερωτεύσιμο δέντρο. Καθώς την βλέπεις να μεγαλώνει, καθώς την γνωρίζεις μία – μία, ανακαλύπτεις ότι η καθεμιά έχει τα “χούγια” της, τις ιδιομορφίες της, την προσωπικότητά της».

 

Α.Ρ Θα αναφερθώ σε μια ακόμη αγάπη σας …την Ιστιοπλοία

 

Μ.Μ Ναι η αγωνιστική Ιστιοπλοία … και στις δυο περιπτώσεις, στο κτήμα και στην θάλασσα, υπάρχει μια κοινή αίσθηση …Είσαι εσύ και ο Θεός

 

Α.Ρ Ότι δημιουργείτε στέφεται με επιτυχία και όχι μόνο …Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης . Πείτε μας για αυτήν την παρουσίαση και συζήτηση

 

Μ.Μ Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με την Feelgood Entertainment και μένα φυσικά αφιέρωσε από τις 4 Φεβρουαρίου 2016, και για πέντε Πέμπτες, στον κινηματογράφο με αφορμή την ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης» σε συμπαραγωγή ΟΤΕ TV. Οι προβολές της ταινίας συνοδεύτηκαν από συζητήσεις διαφορετικής κάθε φορά θεματικής ανάμεσα σε σκηνοθέτες, συγγραφείς, συνθέτες, ηθοποιούς, δημιουργούς, παραγωγούς, διανομείς, δημοσιογράφους, επιστήμονες, αλλά και πολλούς θεατές και έδειξαν μέγιστο ενδιαφέρον για τα επόμενα βήματα του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Α.Ρ Ακόμα είχατε σκεφτεί να ασχοληθείτε με ένα Ελληνικό παραμύθι. Ήταν ψυχική ανάγκη ?

 

Μ.Μ Ναι , έχω κάνει μια ταινία, την «Σκιάχτρα»  εμπνευσμένη από ένα παραμύθι που μου είχε διηγηθεί η γιαγιά μου. Το παραμύθι είναι ένα αεράκι στην ψυχή , διαμορφώνει ηθική τάξη , είναι το αιώνιο στερεότυπο της πάλης του καλού με το κακό.

Α.Ρ Ποια είναι η σχέση σας με την ποίηση ?

 

Μ.Μ Έχω διαβάσει αρκετά , δεν ασχολούμαι όμως στην καθημερινότητά μου …θεωρώ ότι η ποίηση είναι ενδογενής και βγαίνει αυθόρμητα με την συμπεριφορά σου …μόνο όταν έχεις άγνοια της συνειδησιακής ποίησης. Από την στιγμή που το συνειδητοποιείς χάνεται η γοητεία

 

Α.Ρ Έμαθα ότι ετοιμάζεστε να μας εκπλήξετε ξανά με μια ιστορική σειρά που θα αποτελέσει ορόσημο για τον Ποντιακό Ελληνισμό καθώς σε ένα χρόνο συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων. Ο τίτλος της « το κόκκινο ποτάμι » βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του ιστορικού, συγγραφέα και πρώην διπλωματικού ακολούθου, Χάρη Τσιρκινίδη.
Πως και πότε έγινε η σύλληψη ? Σε τι σημείο βρίσκεται η υλοποίηση…. Έχει γίνει η επιλογή των συνεργατών ?

 

Μ.Μ Η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, και γενικότερα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας είναι μια τραγική άγνωστη σελίδα της ιστορίας μας. Εδώ και καιρό έψαχνα να βρω ένα μυθιστόρημα να βασιστώ. Και το βρήκα, το εξαίρετο μυθιστόρημα του κ. Τσιρκινίδη. Μέσα από μια ερωτική ιστορία και δύο οικογένειες βλέπουμε το δράμα του Ελληνισμού που εξοντώθηκε μετά από τρείς χιλιάδες χρόνια παρουσίας στην μικρά Ασία. Είμαστε στην περίοδο της προπαραγωγής

Loading...