Τον Λάμπρο Βασιλείου τον άκουσα για πρώτη φορά στον ΙΑΝΟ με αφορμή τα 10 Χρόνια καλλιτεχνικής πορείας της Ζωής Τηγανούρια ( συνέντευξη Τύπου και επίσημη προβολή του νέου της βίντεο-κλιπ.)
Στο τέλος της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν ζωντανά από την ίδια τη συνθέτη και σολίστ του ακορντεόν με ολιγομελή ορχήστρα, συνθέσεις της. Αμέσως μετά το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο “Ταξιδευτής” ερμήνευσε ο νέος αυτός ταλαντούχος Λάμπρος Βασιλείου ( τραγούδι του προσωπικού αρχείου της Μεγάλης Συνθέτιδος & σολίστ του ακορντεόν Ζωής Τηγανούριας ) έμελλε να κτυπήσει δυνατά το καμπανάκι της ευαισθησίας στον κατάμεστο χώρο . Άκουσα προσεκτικά τους στίχους της εξαίρετης στιχουργού Μαρίας Παπαδάκη και άρχισα να διερωτώμαι αρκετά από τα παρακάτω της συνέντευξης του ερμηνευτή Λάμπρου Βασιλείου

 

Μουσική σύνθεση : Ζωή Τηγανούρια

Στίχοι : Μαρία Παπαδάκη

Ερμηνευτής : Λάμπρος Βασιλείου 

ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

Κάθε φορά που με κοιτάς
σαν γιασεμί ανοίγω
Κι ύστερα σαϊτιές πετάς
και τις πληγές μου κρύβω

Για την αγάπη τραγουδώ
μα στο σκοπό απλώνεις
Ένα θλιμμένο στεναγμό
στον πόνο με κλειδώνεις

Ταξιδευτής θε’ να γενώ, μα που αλλού να πάω
Σκλαβώθηκα που σ’ αγαπώ, μα ελεύθερος πετάω

Μαγεύομαι σαν μ’ ακουμπάς
ευλογημένο χέρι
Κι ύστερα όταν μου μιλάς
λόγο τραβάς μαχαίρι

Μα κάθε μου λαβωματιά
όσο κι αν με σκοτώνει
Μες στην καρδιά σου πιο βαθιά
με διπλομανταλώνει

Α.Ρ Ποιο είναι το κριτήριο της επιλογής της Μουσικής που σας κάνει να νιώθετε ότι αποτελεί την δική σας ταυτότητα ?

Λ.Β Για να μπορέσω να εκφραστώ μέσα από ένα τραγούδι, πρέπει να υπάρχει το βίωμα και η έμπνευση από αυτόν που το γράφει το κομμάτι. Να απαντάει στις ανησυχίες μου και να με κάνει πιο σοφό. Να μην είναι άδειο από νόημα και ουσία.

Α.Ρ Στην δεκαετία του 1960 κάνει την εμφάνισή του το έντεχνο τραγούδι, αρχικά με την έννοια της μελοποιημένης ποίησης και κύριους εκπροσώπους τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Μίκη Θεοδωράκη . Από τότε στο σήμερα το έντεχνο θεωρείτε ότι έχει τα ίδια στοιχεία ?

Λ.Β Δεν πιστεύω ότι σήμερα υπάρχει έντεχνο τραγούδι με τα στοιχεία της περιόδου που αναφέρατε. Ίσως, πλέον να μην υπάρχουν και ξεκάθαρα είδη στην Ελληνική μουσική. Π.χ. πείτε μου ένα λαϊκό τραγούδι στην εποχή μας που να έχει το ύφος των λαϊκών τραγουδιών που γράφονταν την δεκαετία του 60’ ή του 70’? θα δυσκολευτούμε πολύ να βρούμε. Νομίζω ότι πλέον στην μόδα είναι η μίξη διαφόρων ειδών μουσικής και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αλλοίωση είτε του έντεχνου, είτε του λαϊκού, είτε του ροκ τραγουδιού όπως το γνωρίζαμε στις προηγούμενες δεκαετίες.

Α.Ρ Η μετάβαση στο λεγόμενο «λαϊκό» γίνεται έντονα με το μπουζούκι το (1953), γεγονός που σηματοδοτεί μια εποχή χρυσή για όλες τις κοινωνικές τάξεις . Έχετε στα σχέδιά σου κάτι που να δηλώνει βαρύ λαικό ?

Λ.Β Αν και έχω από μικρό παιδί έντονα τα ακούσματα του λαϊκού τραγουδιού εκείνης της εποχής στα αυτιά μου, προτίμησα κι εγώ να βαδίσω με κάποια στοιχεία του σήμερα ή και της προηγούμενης δεκαετίας και σε αυτό έπαιξαν ρόλο κάποιες κασέτες και cd του Νίκου Παπάζογλου και του Ορφέα Περίδη, που είχε ο πατέρας μου στο σπίτι. Όταν άκουσα για πρώτη φορά τους δύο συγκεκριμένους καλλιτέχνες άλλαξε η κοσμοθεωρία μου για το λαϊκό τραγούδι. Ο Παπάζογλου και ο Περίδης, πήραν το βαρύ λαϊκό τραγούδι και το «ελάφρυναν» βάζοντας μέσα ροκ, έντεχνα αλλά και ρεμπέτικα στοιχεία. Αυτό ήταν το ¨κλικ¨ που έγινε μέσα μου και ασχολήθηκα σοβαρά με την μουσική.

Α.Ρ Το πρώτο σας τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο “Ταξιδευτής” και το “Έμεινε μόνος”, τα δύο αυτά τραγούδια που επιλέξατε από το ακυκλοφόρητο υλικό του προσωπικού αρχείου της Μεγάλης Συνθέτιδος & σολίστ του ακορντεόν Ζωής Τηγανούριας θεωρείτε ότι είναι μια δυνατή αφετηρία για το δικό σας Μουσικό ταξίδι με προορισμό στο συγκινησιακό συναίσθημα ?

Λ.Β Θεωρώ ότι είναι μια πολύ δυνατή αφετηρία. Καταρχάς και μόνο που σε εμπιστεύεται μια τόσο καταξιωμένη καλλιτέχνης όπως η Ζωή Τηγανούρια είναι από μόνο του ένα πρώτο καλό βήμα. Βεβαίως σε αυτό το βήμα έρχεται να προστεθεί και η ποιότητα των δύο τραγουδιών που επιλέξαμε με τη Ζωή. Σε στίχους δύο σπουδαίων ανθρώπων του χώρου της στιχουργικής-ποίησης, της Μαρίας Παπαδάκη και του αείμνηστου Ηλία Κατσούλη, τα δύο αυτά πολύ ιδιαίτερα τραγούδια εμπεριέχουν βίωμα και έμπνευση, δηλαδή τα δύο βασικά στοιχεία που κάνουν ένα τραγούδι σημαντικό.

Α.Ρ «Τίποτε δεν είναι περισσότερο μοναδικό σ’ αυτή τη γενιά από τον εθισμό της στη μουσική»
Allan Bloom, 1930-1992, Αμερικανός φιλόσοφος
Στην εποχή μας υπάρχει αυτός ο εθισμός ?

Λ.Β Υπήρχε, υπάρχει και πάντα θα υπάρχει «εθισμός» ,με την καλή έννοια, για την μουσική. Ειδικά για τους νέους, η μουσική είναι μια διαφυγή από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητα τους. Ξέρετε, ο νέος άνθρωπος δεν έχει την εμπειρία ώστε να αντιμετωπίζει εύκολα τις διάφορες αβαρίες που παρουσιάζονται στην ζωή του. Έτσι μέσω της μουσικής, ξεχνάει, ονειρεύεται και ταξιδεύει σε έναν ιδανικό κόσμο για τον ίδιο.

Α.Ρ «Δεν θα καταφέρεις τίποτε παιδί μου. Πρέπει να γυρίσεις πίσω στο φορτηγό» είπε …
(Ο πρώτος παραγωγός του Έλβις Πρίσλεϋ, απολύοντάς τον!)
Πιστεύετε ότι η γνώση, η εξάσκηση, η δουλειά και το πείσμα ανοίγουν μια πόρτα σε κάτι που αγαπάς πολύ ?

Λ.Β Η ζωή αυτό έχει αποδείξει. Το ταλέντο από μόνο του δεν έχει κάποια ουσία. Ναι μεν είναι η βάση για να ξεκινήσεις να κάνεις κάτι που αγαπάς, αλλά αυτό που θα σε κάνει να αφήσεις το στίγμα σου πάνω στο αντικείμενο που ασχολείσαι, είναι η πολύ δουλειά, η πολύ εξάσκηση και η επιμονή στον στόχο.

Α.Ρ «Η αλήθεια της μουσικής βρίσκεται στη δόνηση εκείνη που παραμένει στο αυτί, όταν ο τραγουδιστής έχει τελειώσει το τραγούδι κα ο οργανοπαίχτης δεν αγγίζει πια τις χορδές»
( Κahlil Gibran ) 
Αλήθεια υπάρχει χρονική μετάβαση σε σας στο πέρας μιας συναυλίας ?

Λ.Β Φυσικά και υπάρχει. Ένα τραγούδι όταν έχει αλήθεια και ειλικρίνεια στους στίχους του, στην μουσική του, στην ερμηνεία του μένει ανεξίτηλα βαθιά χαραγμένο όχι μόνο στο αυτί του ακροατή αλλά κυρίως στην καρδιά του.

Α.Ρ « Ένας άντρας με ψυχή, πάντοτε πλειοψηφεί »(Τζάκσον Άντριου)
Θα μπορούσατε να το είχατε πει πρώτος εσείς ?

Λ.Β Δεν ξέρω εάν θα μπορούσα να το είχα πει εγώ, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι χωρίς ψυχή δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα στη ζωή σου. Εκεί που το σώμα ¨εξασθενεί¨ και φαίνεται ότι εγκαταλείπει, έρχεται η ψυχή να το πάρει στους ώμους της και να το φτάσει στο απαιτούμενο ύψος.

Α.Ρ Πως γνωριστήκατε με την Συνθέτιδα , σολίστ του ακορντεόν & perfomer Ζωή Τηγανούρια ?

Λ.Β Γνωριστήκαμε μέσω ενός κοινού μας συνεργάτη, του Γιάννη Ταυλά, ο οποίος είναι και ο μαέστρος της Ζωής στις συναυλίες της. Ήρθε, λοιπόν, μια μέρα στο σπίτι μου και μου έβαλε να ακούσω σε μορφή ντέμο το «Έμεινε μόνος». Μαγεύτηκα από την μελωδία του κομματιού και αμέσως του ζήτησα να με φέρει σε επαφή με την Ζωή. Έτσι, λοιπόν έγινε η πρώτη μας γνωριμία και νιώθω πολύ τυχερός που είπα αυτά τα τόσο όμορφα τραγούδια της.

Α.Ρ Η Ζωή Τηγανούρια στηρίζει έμπρακτα με πάθος και αλτρουισμό τους νέους Μουσικούς την ίδια ώρα που ο πήχης της επιτυχίας της έχει αγγίξει τα αστέρια διεθνώς , μια γυναίκα που όσοι την γνωρίζουν προσωπικά υποκλίνονται στην ανθρώπινη πλευρά της …
Πείτε κάτι για την Ζωή …

Λ.Β Η Ζωή Τηγανούρια πέρα από το γεγονός, που αναφέρατε, ότι στηρίζει νέους μουσικούς και αυτό από μόνο του την κάνει ξεχωριστή, έχει και κάτι πολύ σπάνιο στον χαρακτήρα της, το οποίο δεν το βρίσκεις συχνά σε καλλιτέχνες τέτοιου μεγέθους. Βγάζει μια οικειότητα απέναντι σε όποιον συνδιαλέγεται ή συνεργάζεται. Εγώ προσωπικά νιώθω ότι είμαι φίλος με την Ζωή, όπως και όλα τα παιδιά που συνεργάζονται μαζί της, είτε δισκογραφικά, είτε πάνω στην σκηνή. Είναι μεγάλο προσόν αυτό για έναν άνθρωπο.

Α.Ρ Λαική και Παραδοσιακή Μουσική …. Τι σημαίνει για σας ?

Λ.Β Πολλά. Είναι τα είδη μουσικής που άκουγα από μικρό παιδί και σήμερα έχω φτάσει στο σημείο να θέλω να τα «υπηρετήσω». Το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι το άκουγα από 7 χρονών, από την φωνή της γιαγιάς μου, της θείας μου και του ξάδερφου μου, οι οποίοι είχαν και έχουν εξαιρετικές φωνές. Το παραδοσιακό τραγούδι, από τη στιγμή που η καταγωγή μου είναι από την Ήπειρο, προφανώς έχει περάσει στο αίμα μου από την πρώτη μέρα που γεννήθηκα. Εάν αυτά τα ακούσματα χαθούν στο μέλλον, τότε η χώρα μας θα έχει χάσει ένα πολύ μεγάλο μέρος της πολιτιστικής της ταυτότητας.

Α.Ρ Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο θεωρείτε ότι σας προσέφερε κάτι που το κρατάτε σε μια κιβωτό σαν εφόδιο ?

Λ.Β Για να ασχοληθείς με την μουσική σε βάθος συνήθως χρειάζεται να ενεργείς με την καρδιά, με το συναίσθημα. Έτσι κι εγώ, θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά συναισθηματικό. Στη ζωή των ανθρώπων, όμως, είναι απαραίτητη η ισορροπία για να μπορέσεις να επιβιώσεις. Αυτή την ισορροπία, λοιπόν, μου την προσέφερε έως ένα βαθμό, η επιστήμη που σπούδασα, τα οικονομικά. Η οικονομία ασχολείται με αριθμούς και για να τα βγάλεις πέρα με τους αριθμούς χρειάζεται η λογική, χρειάζεται να ενεργείς αποκλειστικά με το μυαλό σου, προφανώς, οπότε ήταν κάτι που το έβαλα και μες στη ζωή μου και στην καθημερινότητα μου. Εκεί που το συναίσθημα αμφιβάλει, έρχεται η λογική να δώσει λύση.

Α.Ρ Μουσική και βιοπορισμός – Πόση ανασφάλεια εμπεριέχει ?

Λ.Β Εμπεριέχει, δυστυχώς, αρκετή ανασφάλεια. Η μουσική ως τέχνη αποτελεί ένα λειτούργημα προς τον άνθρωπο. Όπως και σε κάθε λειτούργημα, έτσι και στην μουσική το άτομο που την ασκεί δεν πρέπει να έχει προτεραιότητα του την υλική ανταμοιβή. Τις περισσότερες φόρες μπαίνει στο περιθώριο ο βιοπορισμός για να μπορέσεις να εκφράσεις την ψυχή σου μέσα από την μουσική. Βεβαίως εάν κάνεις υποχωρήσεις από την πλευρά της τέχνης, μπορείς να τα συνδυάσεις και τα δύο χωρίς να έχεις τέτοιου είδους ανασφάλειες, τότε όμως πολύ πιθανό να έχεις χάσει την ψυχή σου.

Α.Ρ Εκπροσωπώντας την νέα γενιά τι θα μπορούσατε να φανταστείτε για την αυριανή Μουσική ?

Λ.Β Φαντάζομαι να δίνονται περισσότερες ευκαιρίες στα νέα παιδιά. Δυστυχώς στην εποχή μας, οι πόρτες της μουσικής βιομηχανίας είναι συνήθως κλειστές. Οπότε δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε την δική μας αγωνία και τα δικά μας θέλω μέσα από την μουσική και το τραγούδι. Εκεί έξω υπάρχουν σπουδαίοι μουσικοί, στιχουργοί και τραγουδιστές, αρκεί να τους ανακαλύψουν αυτοί που πρέπει.

Α.Ρ Η επιτυχία της Μουσικής βιομηχανίας εξαρτάται από την κάθε εποχή σύμφωνα με την ανάγκη του ακροατηρίου , στο τι είναι εκείνο που τον συγκινεί … ?

Λ.Β Ακριβώς. Την εποχή των μεγάλων μεταναστευτικών κυμάτων από την Ελλάδα στην Ευρώπη, η ανάγκη του ακροατηρίου ήταν να ακούσει κάτι που θα θυμίζει τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν και έφυγαν από την πατρίδα τους. Έτσι και η μουσική βιομηχανία ανταποκρίθηκε σε αυτό το κάλεσμα και γράφτηκαν πολύ σπουδαία τραγούδια για το συγκεκριμένο ζήτημα της μετανάστευσης. Έφερα ένα τέτοιο παράδειγμα για να δείξω ότι η κάθε εποχή έχει και το τραγούδι της. Αν λοιπόν η μουσική βιομηχανία δεν ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κοινού, τότε ενδέχεται να απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό, κάτι που γίνεται δυστυχώς στις μέρες μας.

Α.Ρ Η προσωπική σας ζωή ενδυναμώνει τους Μουσικούς σας στόχους , σας ισορροπεί ή γίνεται κάποιες φορές εμπόδιο για την ανέλιξή σας ?

Λ.Β Ευτυχώς έχω ανθρώπους δίπλα μου που με στηρίζουν σε κάθε απόφαση που θα πάρω σχετικά με τους στόχους που έχω θέσει, έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα η στάση τους και τους ευχαριστώ γι’ αυτό.

Α.Ρ Θα ήταν τιμή για την Difernews / talk να μας αποκαλύπτατε τα μελλοντικά σας σχέδια αρχίζοντας από τα χειμερινά …

 

Λ.Β Φέτος το χειμώνα θα βρίσκομαι σε δύο πολύ όμορφα μαγαζιά της Κυψέλης και του Αιγάλεω. Κάθε Τετάρτη θα είμαι στο ¨Δεκαράκι¨ στο Αιγάλεω και από Πέμπτη έως Κυριακή στη Φωκίωνος Νέγρη στο ¨Πάμε τσίπουρο¨. Ενδιάμεσα θα κάνουμε κάποια αφιερώματα, μαζί με καλούς συναδέλφους μου, σε μεγάλους Έλληνες συνθέτες, στη μουσική σκηνή, 1002 νύχτες. Βεβαίως άφησα για το τέλος την συνεργασία μου με την Ζωή Τηγανούρια, η οποία θα είναι στα πλαίσια της ήδη επιτυχημένης, από τις προηγούμενες σεζόν, μουσικοθεατρικής παράστασης, «Έτσι είναι η Ζωή». Η πρεμιέρα θα γίνει την Παρασκευή στις 21 Οκτωβρίου, στον πολύ όμορφο και ιδιαίτερο χώρο του Convento del arte.

 
Α.Ρ  Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας και την διάθεση να μοιραστείτε μαζί μας πως » Ο Ταξιδευτής » που » Έμεινε μόνος » σκέφτεται :  « Έτσι είναι η Ζωή »