Κώστας Γεωργίου Καρούσος…. ο ταλαντούχος πρόεδρος της Ε.Ε.Λ.

Ο Κώστας Γεωργίου Καρούσος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλ/νίας. Τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο στον Αστακό, στην Αθήνα φοίτησε στη σχολή Δοξιάδη και μετά στην Κ.Τ.Ε. (Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών) (1971-1974) Σχέδιο – Ιστορία Τέχνης – Ελεύθερο Σχέδιο.

Ασχολήθηκε με το θέατρο και τη δημοσιογραφία, με την ποίηση και τη ζωγραφική από νωρίς.

Έχει εκδώσει δώδεκα (12) ποιητικές συλλογές:

«Ορίζοντες», Αθήνα 1985, «Χιροσίμα», Αθήνα 1985, «Πορεία», Αθήνα 1986.

«Οι επόμενες τέσσερις», «Στις παραμέτρους των οριζόντων» (Αθήνα 1987),

«Τραγουδώντας την εποχή μας» (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 1989),

«Στη διάρκεια του φωτός» (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 1992),

«Στο ρίγος της πολιτείας» (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 1992) -αποτελώντας μια ενιαία βιωματική-εννοιολογική-λυρική ενότητα- εκδόθηκαν σε Β΄ έκδοση το 1996 (εκδ. Πάραλος) με τον τίτλο «Τέσσερις συλλογές», με 18 έγχρωμους πίνακες στο εξώφυλλο του ποιητή και πέντε σκίτσα του ίδιου, και σε Γ΄ έκδοση (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 2009) με άλλη διάταξη και συμπύκνωση του στίχου.

Οι επόμενες συλλογές «Ψυχή μου διάσπαρτη, ωδή πρώτη» (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 1993), «Σαν αλκυονίδα σκέψη, ωδή δεύτερη» (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 1994), «Ανεξερεύνητες οδύνες, ωδή τρίτη» (εκδ. Πάραλος, Αθήνα 1994), εκδόθηκαν σε β΄ έκδοση το 1999 (εκδ. Σελάνα/Πειραιάς) με τον τίτλο «Τρεις ωδές», σε μετάφραση-απόδοση στην αγγλική γλώσσα από τη λογοτέχνιδα Μαντώ Κατσουλού, με 19 έγχρωμους πίνακες στο εξώφυλλο και 9 σκίτσα στο εσωτερικό, έργα του ποιητή.

Η τρίτη έκδοση έγινε το 2008 (εκδ. Πάραλος), με 20 έγχρωμους πίνακες στο εξώφυλλο και 15 σκίτσα του ίδιου, χωρίς την απόδοση-μετάφραση στην αγγλική γλώσσα. «Της χώρας μου, της ψυχής και του επέκεινα», εκδόσεις «Δρόμων», Αθήνα 2011 με 5 τοιχογραφίες, 2 πίνακες λαδόχρωμα και 2 σκίτσα του ποιητή. Εισηγητής-διοργανωτής-συντονιστής του Συμποσίου Ποίησης των λογοτεχνικών περιοδικών της Αθήνας από το 1997. Το 10ο Συμπόσιο πραγματοποιήθηκε στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» (9-10 Νοέμβρη 2006).

Από αριστερά: Γαβριήλ Αλπέντζος Δ/ρ Φιλοσοφίας, Τάκης Μπαμπούρης, Γιάννης Δημητρούκας Δ/ρ – Βυζαντινολόγος, Χάρης Μελιτάς Αρχιτέκτων – ποιητής, Ελένη Συκά-Κοντόζογλου εκδότρια περ. «Κορινθιακοί Ορίζοντες», Κώστας Καρούσος, Νίκος Μακρής Δ/ρ Φιλοσοφίας, Παύλος Ναθαναήλ Πρόεδρος Ε.Ε.Λ., Πάνος Διακάτος, Πόπη Σπιτά-Μπαλαμώτη Φιλόλογος, Γρηγόρης Νικήτας Μηχανικός, στο πιάνο η Φώφη Κονδύλη Διακοσμήτρια μέλος της ΠΕΛΤ.

Η εισήγηση «Το έργο μιας 12ετίας – Μια συνοπτική ματιά» δημοσιεύτηκε στο περ. Νέα Σκέψη, 3ος-4ος/2007, τεύχ. 492(4), σσ. 137-141. Έχουν συμμετάσχει -κατά καιρούς- τα λογοτεχνικά περιοδικά (Πνευματική Ζωή, Νέα Σκέψη, Αιολικά Γράμματα, Φθιωτικός Λόγος, 3η Χιλιετία, Κουάριος, Κελαινώ, Ίαμβος, Έρευνα, Εμβόλιμον, Νέα Αριάδνη, Μοριάς, Ρέμα της Ποίησης) οι φορείς Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΕΥΔΑΠ, ο Σύλλογος «Οι φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη» και η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών.

Πολλά δοκίμιά του, ποιήματα και βιβλιοκριτικές δημοσιεύτηκαν στα γνωστά περιοδικά καθώς και στην εφημ. «Τα Μετέωρα» της Καλαμπάκας. Παρουσιάστηκε 9 φορές τηλεοπτικά: Μακεδονία – Τηλε-Τώρα – Blue Sky και 15 φορές από ραδιοφωνικούς σταθμούς της χώρας: Δίαυλος 10 – 9,84 – 9,41 – ΕΡΑ, 5ο Πρόγραμμα, SUPER, – Κεφαλονιάς, Πέλλας, Αγρινίου, Ράδιο Πάφος (Κύπρου), κ.α., από μαζικούς φορείς – Δήμους και στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο (Καλλιθέα).

Συνολικά, έγιναν πλέον των 450 ομιλιών στις λογοτεχνικές του διοργανώσεις. Υπήρξε επί 5ετία αντιπρόεδρος στο Κεντρικό Εργασιακό Συμβούλιο της ΕΥΔΑΠ, ιδρυτικό μέλος και κατόπιν γραμματέας (1998-2001) της Ένωσης Αιτωλ/νάνων Λογοτεχνών.

Πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων ΕΥΔΑΠ, πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των περιοδικών επί 10ετία (1997-2006) του Συμποσίου Ποίησης της Αθήνας.

Υπήρξε γενικός έφορος και γενικός γραμματέας της Ε.Ε.Λ και τον Οκτώβρη του 2014 εξελέγη πρόεδρος της Ε.Ε.Λ. Είναι μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και της Αδελφότητας Κεφαλλήνων και Ιθακησίων Πειραιά.

Ποίηση είναι… 

Εκεχειρία, στο ξαναμέτρημα του τόπου

Φωτοχυσία, το φως της ψυχής που σε έλκει

Μνήμη, ω πυρακτωμένη εσπέρα αιγιαλού!

Κάρτερ, το περιεχόμενο που μας λείπει,

Παπαθανασόπουλος, ο περίπλους του πνεύματος

Φωστιέρης, ότι εμπεριέχει ο λόγος κι΄η λέξη.

Σκανάτοβιτς, άνθος η μυθοπλασία του χρόνου

Σταφυλάς, ένας απλοέλληνας των ρωμιών

Καραμβάλης, «λάδι ψυχής σε καντηλάκι αγρύπνιας» 

Ευαγγέλου, ζήσε την αισθητική της τέχνης

Βρεττάκος, μιαν αγάπη ατελεύτητος έρχεται

Καββαδίας, μακρινό μου λιμάνι μου κατευόδιο.

Βάρναλης, ότι μου καθρεφτίζει το ποτήρι

Πορφύρας, ω διάφανο καλωσόρισμα ψυχής

Κωστίδης, πώς ο χρόνος τυλίγεται μέσα μας ;

Ό,τι άγραφο μένει, σωρός από φύκια,

σαν αργοθάνατη προοπτική του παντός,

λογοπύρινη λάβα κατακαίει την αίσθηση.

Πανσέληνος

Η ευτυχία συναντιέται στη ψυχή

όπως ξεχερσώνεις το λόγο

κι΄ο ήρεμος διανομέας της λήθης

αναβιώνει τα ολύμπια των Ελλήνων

σαν την απόσταση που μικραίνει το χρόνο

κι΄όλα γίνονται μάτια στο άπειρο.

Τι ευλογία κι αυτή!

Ένα βαθυσκάφος ξεκίνησε μέσα μου

κι΄έφτασε το γαλάζιο,

σαν αχνολύπη τ΄ουρανού, σαν άγκιστρο κάτοπτρο,

σαν διαβατάρικο κύτταρο της λέξης

σαν αυγουστιάτικο ροδόχρωμα του στίχου.

Της μνήμης το ανθολόγιο μας αντιγράφει

όπως διπλώνεις την ελπίδα

και κόβεις το χρόνο στη μέση.

Ακάλεστος κηδεμόνας παροτρύνει

την εμπέδωση του παρόντος

ώσπου να γίνει ενόραση κοσμική!

Σαν αυγουστιάτικο θάμπος

μεσουράνησε το ατλάζι της.

Ω Πανσέληνος ενέδρα της ποίησης!