Η Βιργινία Μάρκου έγραψε το πρώτο της βιβλίο «Τρέξε να σωθείς» κερδίζοντας επάξια τις εντυπώσεις των αναγνωστών. Πρόκειται για ένα βιβλίο αποκάλυψη που σε βάζει στη διαδικασία να μην θέλεις να σταματήσεις να το διαβάζεις. Η εξαιρετική συγγραφέας μέσα από το καλογραμμένο μυθιστόρημά της ξεκλειδώνει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο συναισθήματα των αναγνωστών προσδίδοντας μια γλυκεία αίσθηση και ποιότητα στις λέξεις που γίνονται εικόνες…

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας «Τρέξε να σωθείς»

Αρχικά, να μου επιτρέψετε ένα σχόλιο: φαντάζει πολύ περίεργο να είμαι εκείνη που απαντώ. Βλέπετε, έχω μάθει να κάθομαι στη δική σας καρέκλα. Στη θέση εκείνου που θέτει τα ερωτήματα…

Το βιβλίο λειτούργησε στο μυαλό μου σαν «πειρατικό». Είπα «θα γράψω μία ιστορία και αν εκδοθεί, θα συνεχίσω. Εάν όχι, θα μπει στο συρτάρι και δεν θ’ ασχοληθώ ξανά». Ευτυχώς για μένα, βρέθηκε στον δρόμο μου ο κ. Αβέρκιος Λουδάρος από τις εκδόσεις Λυκόφως, ο οποίος κάτι φαίνεται ότι είδε στη γραφή μου και προχωρήσαμε. Προηγουμένως, στα εργαστήρια δημιουργικής γραφής “Scripta manent” και στα σχετικά μαθήματα που παρακολούθησα, είχα την τύχη να διδαχθώ από δύο υπέροχα κορίτσια -με πάθος για τη λογοτεχνία και τη συγγραφή- την Αγγελίνα Παπαδημητρίου και τη Μαρία Μουστοπούλου, οι οποίες μ’ ενθάρρυναν να συνεχίσω.

Ποιο ήταν το ερέθισμα για να γράψετε μία τόσο ιδιαίτερη ιστορία;

Σας ευχαριστώ για τον χαρακτηρισμό «ιδιαίτερη»! Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία που είχα πλάσει σε γενικές γραμμές, στο μυαλό μου, διέφερε αρκετά από την ιστορία που γράφτηκε τελικά. Από ένα σημείο και πέρα, ήταν σαν οι χαρακτήρες να «απαίτησαν» δικό τους ρόλο, ν’ απέκτησαν αυτόνομη προσωπικότητα. 

Πότε ξεκίνησαν οι συγγραφικές σας ανησυχίες;

Δεν νομίζω ότι μπορώ να σας απαντήσω με μία ημερομηνία ή έστω με μία χρονολογία σε αυτήν την ερώτηση. Αντιλήφθηκα πολύ νωρίς στη ζωή μου ότι οι λέξεις διαθέτουν μία μοναδική δύναμη. Άλλωστε, τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι νεότεροι μας έχουν μιλήσει γι αυτήν τη μεγάλη αλήθεια. Οι μεν πρώτοι μέσα από τα παγκόσμια κλασικά έργα τους (βλ. Η γλώσσα κάστρα καταλεί και κάστρα θεμελιώνει) και οι δεύτεροι μέσα από τη λαϊκή σοφία και τις παροιμίες (βλ. Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει).

Πώς είναι αλήθεια, να είσαι συγγραφέας; Μπορείτε να μας περιγράψετε μία τυπική καθημερινή σας μέρα;

Είναι ενδιαφέρον που μου κάνετε αυτήν την ερώτηση, γιατί κι εγώ είχα μία πολύ πιο ειδυλλιακή εικόνα για όσους γράφουν -ας το πούμε- επαγγελματικά ή συστηματικά. Δεν είναι καθόλου έτσι. Μπαίνεις σε μία διαδικασία που σχεδόν, δεν σε αφήνει να ησυχάσεις μέσα στην ημέρα. Έχεις ας πούμε, μία ώρα κενό, αλλά σκέφτεσαι πως είναι κρίμα να χαζολογάς στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο, ενώ θα μπορούσες να βγάλεις δύο ή τρεις σελίδες ακόμα. Δεν είναι ότι θα πας στη δουλειά, θα τελειώσει η βάρδια σου και θα γυρίσεις σπίτι να χαλαρώσεις. 

Η ελληνική πραγματικότητα ευνοεί τους συγγραφείς και τη συγγραφή;

Άραγε, τους ευνοούσε ποτέ; Άποψή μου είναι ότι, έτσι κι αλλιώς, στη μεγάλη τους πλειοψηφία εκείνοι που επιχειρούν να γράψουν με σκοπό την έκδοση, δεν ξεκινούν με το ερώτημα «θα κερδίσω χρήματα απ’ αυτό;» απόδειξη και το γεγονός ότι στα χρόνια της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε, έχουν αυξηθεί οι επίδοξοι συγγραφείς και ποιητές.

Συγγραφείς που έχετε πάντα δίπλα σας;

Δεν είναι πάντα οι ίδιοι. Αλλάζουν κατά καιρούς, όπως και με τα χρόνια. Ανάλογα και με την ψυχική διάθεση της εποχής.

Γράφοντας, βλέπετε πια με άλλη ματιά τη ζωή;

Το σίγουρο είναι ότι ασυναίσθητα μάλλον, γίνεσαι -θέλοντας και μη- περισσότερο παρατηρητικός με ό,τι συμβαίνει γύρω σου. Παρατηρείς πιο έντονα και διεισδυτικά θα έλεγα, κινήσεις, συμπεριφορές, αντιδράσεις… οι «κεραίες» σου γίνονται πιο ευαίσθητες στη λήψη τους.

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα σωστά κριτήρια για να διαλέξετε ένα βιβλίο;

Δυστυχώς, δεν γνωρίζω κάποια ιδιαίτερα μυστικά. Έχει τύχει και σε μένα να με «ξεγελάσει» ένα εξώφυλλο ή η σύνοψη του οπισθόφυλλου ή και το αντίθετο, να μ’ εκπλήξει ευχάριστα μία ιστορία κι ένας άσημος συγγραφέας. Επιπλέον, το «σωστό βιβλίο» είναι αρκετά υποκειμενική έννοια και τα γούστα διαφέρουν. 

Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;

Τα επόμενα συγγραφικά μου σχέδια, είναι το εξής ένα: να είναι το επόμενο βιβλίο μου καλύτερο από το πρώτο.