Ο Γιάννης Φιλιππάκης γεννήθηκε στη Χερσόνησο του Ηρακλείου Κρήτης.

 Η ποιητική συλλογή « Αστερόγραμμα » είναι η δεύτερη που εκδίδει. Η πρώτη με τον τίτλο «Νηνεμία» εκδόθηκε το 2015 από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Ασχολείται με όμορφα χόμπι, μεταξύ αυτών και η ελεύθερη κατάδυση, ενώ αρθρογραφούσε με ιδιαίτερη επιτυχία σε περιοδικά, σχετικά με το χώρο των καταδύσεων, όπως η «Ελεύθερη κατάδυση» κ.α. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.). Ποιήματά του έχουν βραβευτεί σε Ελληνικούς και σε Παγκόσμιους Διαγωνισμούς.

1) « Το δικό μου σύμπαν » (2ο Βραβείο στον 6ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό της Αμφικτιονίας Ελληνισμού, 2017).

 2) « Μουσείο ψυχής » (Βραβείο και μετάλλιο στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης NOSIDE, στην Ιταλία, 2016) μεταφράστηκε και στα Ιταλικά

 3) « Φτάνει το αίμα » (Έπαινος Διάκρισης στον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό των Δελφών, 2016).

 4) « Στις 361 μοίρες » (Έπαινος στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.), 2016).

« ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΥΜΠΑΝ »

Με φτερά από λέξεις άγραφτες
και το δισάκι της σιωπής γεμάτο,
αφήνω πίσω μου το αμετάβλητο.
Παίρνω μόνο το κόκκινο του δειλινού,
σαν των χειλιών σου το αποτύπωμα,
για πιο πέρα από την δύση των καιρών.
Εκεί, που συνθέτουν οι μύθοι
πραγματικότητες
και ονειροκρίτες πειστικές επεξηγήσεις.
Σ’ένα λαβύρινθο άσπρων νάνων
που συρρικνώθηκαν πριν την έκρηξη
των αδικιών τους.
Για να χτίσω, δικό μου σύμπαν,
από τα κομμάτια της κατάρρευσης.

Με πεδιάδες ηλιοτρόπια και γαλάζιο μόνιμο,
για αταξίδευτους προορισμούς,
σε απαγορευμένες υφαλοκρηπίδες ίριδες,
στα χωρικά των ματιών σου,
δακρυφορούσα
ειρήνη μου.
Με κατάργηση στεναγμών
και σιδήρου.
Ένα σύμπαν,
να ισορροπεί
στην δοκό της δικαιοσύνης
και της αγάπης,
με ανθρώπινους θώρακες να χωρούν την πανσέληνο
κι’όλους τους νυχτερινούς καβαλάρηδες

των ακατόρθωτων
ουρανών.

Loading...