Έλλη Λαμπέτη :

«Με απέρριψαν. Δεν με θέλουν, δεν τους θέλω… Η αντίδραση της Έλλης Λαμπέτη όταν απέτυχε στις πρώτες θεατρικές εξετάσεις. Στην επιτροπή ήταν και ο Δημήτρης Χορν!… »

 

Λίγες λέξεις από το μεγάλο , βαρύ, ατσαλένιο όνομά της, που συνοδεύεται με εσωτερικότητα , Τέχνη , επιτυχίες, συνεργασίες, έρωτες, κτυπήματα , δύναμη σθεναρή μέχρι τον θάνατο της. Η αέρινη μορφή της καθήλωνε , η αύρα της ξεσήκωνε …αυτή η  αφτιασίδωτη ομορφιά της δεν άφηνε περιθώρια λήθης !!!

 

Η ζωή της γράφτηκε σε βιβλίο από τον καλό της φίλο Φρέντυ Γερμανό κι έγινε μπεστ σέλερ, 13 χρόνια μετά το θάνατό της.

 

Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1926 στα Βίλια Αττικής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου.
Πατέρας της ήταν ο Κώστας Λούκος, ιδιοκτήτης ταβέρνας, και μητέρα της η Αναστασία Σταμάτη. Ο παππούς της, γνωστός ως Καπετάν-Σταμάτης, είχε πολεμήσει στο πλευρό του Κολοκοτρώνη, κατά την επανάσταση του 1821.
Το 1928 η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα. Δεκατρία χρόνια αργότερα, η Έλλη έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά απορρίφθηκε. Ωστόσο, το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από τη Μαρίκα Κοτοπούλη, που την πήρε κοντά της και σύντομα έγινε η αγαπημένη της μαθήτρια. Μάλιστα, της είχε τόση εμπιστοσύνη, ώστε της επέτρεψε να διαβάσει ακόμη και τις ερωτικές επιστολές που είχε λάβει από τον Ίωνα Δραγούμη, στις αρχές του 20ου αιώνα. Εκείνη τη χρονιά απέκτησε και το νέο της επώνυμο, το οποίο το επέλεξε από το βιβλίο «Αστραπόγιανος» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Πολύ σύντομα, το 1942, έκανε την πρώτη επίσημη θεατρική της εμφάνιση, στο έργο «Η Χάννελε πάει στον Παράδεισο» του Χάουπτμαν. Τέσσερα χρόνια αργότερα καθιερώθηκε ως ηθοποιός εξαιρετικής εσωτερικότητας, με τον «Γυάλινο Κόσμο» στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Την ίδια χρονιά έκανε και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, στην ταινία «Αδούλωτοι Σκλάβοι». Από το 1948 συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κώστα Μουσούρη, τον μεγάλο αντίπαλο του Κουν. Εκείνη τη χρονιά γνωρίστηκε και με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον πρώτο μεγάλο της έρωτα.

Το 1950 παντρεύτηκε με τον Μάριο Πλωρίτη. Ο γάμος τους, όμως, δεν άντεξε για πολύ… Χώρισαν τρία χρόνια αργότερα, όταν η Έλλη γνώρισε τον Δημήτρη Χορν. Μαζί έγραψαν μία από τις πιο αστραφτερές σελίδες στην υποκριτική τέχνη. Συγκρότησαν δικό τους θίασο, μαζί με τον Γιώργο Παππά, ανεβάζοντας έργα όπως: «Ο βροχοποιός», «Νυφικό Κρεβάτι», «Το παιχνίδι της Μοναξιάς», κ.α. Στη μεγάλη οθόνη, υπήρξαν συμπρωταγωνιστές στην «Κάλπικη Λίρα» (1956) του Γιώργου Τζαβέλα. Άλλες κινηματογραφικές επιτυχίες της Έλλης Λαμπέτη, αυτής της περιόδου, είναι το «Κυριακάτικο Ξύπνημα» (1954), «Το κορίτσι με τα μαύρα» (1956) και «Το τελευταίο ψέμα» (1957) του Μιχάλη Κακογιάννη.

Παρότι η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν υπήρξαν αγαπημένο ζευγάρι στη ζωή και στο σανίδι, η σχέση τους έφτασε στο τέλος της το 1959. Δήλωσαν ότι θα ξανασυνεργαστούν σύντομα, κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ. Έως τότε η Έλλη είχε χάσει τη μητέρα της, τρία αδέρφια κι ένα μωρό που θα αποκτούσε με τον Χορν. Η μόνη αχτίδα σ’ αυτά τα τραγικά χρόνια ήταν η γνωριμία της με τον Aμερικανό συγγραφέα Γουέικμαν, ο οποίος υπήρξε ο επόμενος σύζυγός της έως το 1976.

Η δεκαετία του ’70 ήταν εξίσου σκληρή για την Έλλη Λαμπέτη. Εξαιτίας της λαχτάρας της για την απόκτηση ενός παιδιού, ενεπλάκη σε μία δικαστική περιπέτεια, που κράτησε τέσσερα χρόνια. Οι φυσικοί γονείς της μικρής Ελίζας, που είχε υιοθετήσει, διεκδίκησαν και πήραν την κηδεμονία του παιδιού το 1974.
Τα επόμενα χρόνια ήταν μία μάχη με την επάρατο νόσο, από την οποία είχε προσβληθεί από το 1967. Δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να παίζει στο θέατρο, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1981, στο έργο «Σάρα – Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», όπου έπαιξε θαυμαστά το ρόλο της κωφάλαλης Σάρας. Λίγο αργότερα, η υγεία της επιδεινώθηκε. Έχασε τη φωνή της και τελικά άφησε την τελευταίας της πνοή στις 3 Σεπτεμβρίου του 1983, στο αμερικάνικο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.

Για τα ιατρικά λάθη στα οποία υπέπεσαν οι γιατροί στη Νέα Υόρκη με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να χάσει τη μάχη με τον καρκίνο η Έλλη Λαμπέτη, μιλά ο ο προσωπικός της γιατρός Διονύσης Ραζής, 30 χρόνια μετά το θάνατο της ηθοποιού.
Μιλώντας στην εφημερίδα News, ο κ. Ραζής τόνισε ότι έχοντας μελετήσει το ιατρικό ιστορικό της οικογένειας της Ελλης Λαμπέτη, η ηθοποιός είχε χάσει τις αδελφές της από καρκίνο του μαστού,
συνέστησε στους γιατρούς που την ανέλαβαν στη Νέα Υόρκη να της αφαιρέσουν προληπτικά τους μαστούς, κάτι το οποίο δεν έκαναν, με αποτέλεσμα η ηθοποιός να χτυπηθεί από τη νόσο και να πεθάνει.

«Στον κάθε ασθενή πρέπει να γνωρίζεις όλο το γενεαλογικό του δέντρο και τις παθήσεις των συγγενών του. Έτσι καταλήγεις σε συμπεράσματα. Το ίδιο έκανα και με την Λαμπέτη», ανέφερε χαρακτηριστικά ο προσωπικός γιατρός της ηθοποιού και πρόσθεσε: «Ήξερα το επιβαρυμένο οικογενειακό παρελθόν γι’ αυτό συνέστησα προληπτικά αμφοτερόπλευρη αφαίρεση των μαστών. Και με αυτή την πρόταση την έστειλα στη Νέα Υόρκη , αλλά οι γιατροί εκεί δεν την έκαναν αποδεκτή. Όπως είπαν τότε, η προληπτική μαστεκτομή δεν ήταν -και δεν είναι- καθιερωμένη μέθοδος.Ο αντίλογος, μάλιστα, τότε από τους γιατρούς εκεί ήταν: “Πώς είστε σίγουρος κύριε Ραζή ότι θα προσβληθεί από καρκίνο του μαστού; Μετά από κόπο βρήκα έναν να της την κάνει, αλλά πέθανε μέσα σε σύντομο διάστημα και η Έλλη δεν χειρουργήθηκε με αποτέλεσμα να πάθει καρκίνο του μαστού και να πεθάνει».
Όπως τονίζει ο καθηγητής, μιλώντας στην εφημερίδα News, παρόλο που όλοι γράφουν πως η Έλλη Λαμπέτη είχε κάνει μαστεκτομή, αυτό δεν έγινε ποτέ.

Ο κ. Ραζής χαρακτηρίζει τραγικό λάθος το γεγονός ότι οι γιατροί της έκαναν τραχειοτομή, όταν επηρεάστηκαν οι φωνητικές χορδές της ηθοποιού από τις χημειοθεραπείες στις οποίες αναγκάστηκε να υποβληθεί καθώς το 1980 ο καρκίνος χτύπησε ξανά την πόρτα της ηθοποιού με συνεχείς μεταστάσεις. «Της έκαναν τραχειοτομή και αυτό ήταν ένα από τα πιο τραγικά λάθη των γιατρών. Δεν της άφησαν περιθώρια για καλή επιβίωση και ζωή. Αυτό της δημιούργησε πολλαπλά προβλήματα ψυχολογικά», προσέθεσε ο κ. Ραζής.
Καταλήγοντας, ο 90χρονος γιατρός της ηθοποιού εκφράζει την πεποίθηση ότι εάν οι γιατροί στη Νέα Υόρκη που είχαν αναλάβει την Ελλη Λαμπέτη τον είχαν ακούσει, η ηθοποιός θα βρισκόταν ακόμη στη ζωή. «Είμαι απολύτως βέβαιος ότι σήμερα η Ελλη θα ζούσε. Θα ήταν μαζί μας. Δεν χωράει καμία αμφιβολία. Θα έφευγε από βαθιά γηρατειά», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ραζής.

Δημήτρης Χορν: Η καριέρα, ο έρωτας με τη Λαμπέτη, η μοναξιά και ο θάνατος που τον «διέλυσε»

 

Χωρίς αμφιβολία, ο Δημήτρης Χορν υπήρξε από τους πιο ωραίους άντρες της μεγάλης οθόνης. Ο γάμος του με τη Ρίτα Φιλίππου στις 6 Αυγούστου του 1942, με την οποία γνωρίστηκε σε ένα πάρτι και ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα αποτέλεσε είδηση στα media της εποχής. Μπορεί οι δυο τους στη συνέχεια να τράβηξαν χωριστούς δρόμους, όμως ο ένας ποτέ δεν έπαψε να αγαπά τον άλλον. «Και φυσικά την απατούσα και της το ‘λεγα. Και δεν την ένοιαζε καθόλου. Μου λέει: «Αφού σου αρέσει, θέλω να κάνεις ό,τι σου αρέσει»» είχε εξομολογηθεί στο παρελθόν ο ηθοποιός… Και ενώ ο γάμος τους όδευε προς το τέλος του, μπήκε στην ζωή του Δημήτρη Χορν η Έλλη Λαμπέτη.

Η γνωριμία τους ξεκίνησε με μια αμοιβαία αντιπάθεια, με εκείνον να την απορρίπτει στις εισαγωγικές εξετάσεις που έδωσε για τη σχολή της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ούτε εκείνοι όμως κατάφεραν να ξεφύγουν από το πεπρωμένο τους και ο ερωτάς τους φούντωσε στο έργο «Αγαπούλα» το 1953. Για οκτώ περίπου χρόνια έζησαν ένα θυελλώδες love story με την κοινή τους πορεία να σημαδεύεται από τραγικά γεγονότα. Όπως όταν η Έλλη Λαμπέτη έχασε σχεδόν απανωτά τις λατρεμένες της αδερφές. Ωστόσο, όταν οι διαφορές και οι ζήλιες βγήκαν στην επιφάνεια το χάσμα ανάμεσα τους ήταν αγεφύρωτο. Όπως είχε ακουστεί η Λαμπέτη ήταν εκείνη που τον χώρισε για τον Αμερικανό συγγραφέα Φρέντερικ Γουέικμαν. «Μου έδωσε τα παπούτσια στο χέρι» είχε δηλώσει τότε ο ηθοποιός. Μάλιστα, όπως είχε γράψει στο βιβλίο του ο Φρέντυ Γερμανός ένα βράδυ ο Χορν είχε βρεθεί έξω από το σπίτι της Λαμπέτη πετώντας πέτρες και κονσερβοκούτια, με εκείνη να καλεί την Αστυνομία. Παρότι αρνιόταν κατηγορηματικά πως υπήρξε ο μεγάλος έρωτας της ζωής του, τη στήριξε πολύ στην αρρώστια της.

Όσοι πάντως τον ήξεραν μαρτυρούν πως η γυναίκα σταθμός στη ζωή του ήταν η Άννα Γουλανδρή, με την οποία παντρεύτηκαν τον Ιανουάριο του 1967. Η συγκεκριμένη γυναίκα που προέρχονταν από πλούσια εφοπλιστική οικογένεια κατάφερε με την αγάπη της να τον κάνει τον πιο ευτυχισμένο άντρα του κόσμου. Ανάμεσα τους γεννήθηκε ένας ισχυρός δεσμός, γι’ αυτό και ο θάνατος της τον Μάιο του 1988 ήταν κάτι που ο πρωταγωνιστής δεν ξεπέρασε ποτέ.

 

Κώστας Αρζόγλου : «Στο σπίτι Λαμπέτη έμαθα ότι η μητέρα μου ‘έφυγε’»!

 

Ο Κώστας Αρζόγλου μιλάει στο «καρφί» για τη σχέση του με την μεγάλη σταρ αλλά και μία μνήμη που τον συνδέει μαζί της: «Η Λαμπέτη είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο που θα μπορούσε να το πιάσει κανείς. Τη λάτρευα, τη θαύμαζα. Ήταν καλή, σπουδαία και η σχέση της με το κοινό ήταν απίστευτη. Έπαιρνα μαθήματα γιατί ήμουν μικρός. Στο σπίτι της έμαθα ότι η μητέρα μου είχε χαθεί και μου είπε ότι “από εδώ και εμπρός θα είμαι η μανούλα σου”. Όταν κάναμε παραστάσεις έκανε ήδη ακτινοβολίες, μετά από ένα χρόνο πέθανε»

 

 

Κάτια Δανδουλάκη: Μιλάει για την πρώτη σκηνική παρουσία της στο θέατρο με την αξέχαστη Λαμπέτη

 

Μπορεί η πρώτη αισθητική παρουσία της στο θεατρικό σανίδι να ήταν το 1969 στην παράσταση «Η κυρία δε με μέλλει», με τον θίασο Καρέζη-Καζάκου όμως η κανονική της εμφάνιση είχε γίνει λίγο πριν στην παράσταση «Μικρές αλεπούδες» με την κυρία Κατερίνα και την Έλλη Λαμπέτη.
Όπως θυμάται και η ίδια η Κάτια Δανδουλάκη στο mediasoup: «Ναι, όντως, αλλά η πρώτη μου σκηνική εμπειρία, κανονική (στο «Η κυρία δε με μέλλει» η παρουσία μου ήταν περισσότερο αισθητική) ήταν στις «Μικρές αλεπούδες» της Lillian Hellman, με την κυρία Κατερίνα και την Έλλη Λαμπέτη. Το 1971, στο θέατρο Γκλόρια. Υποδυόμουν την Αλεξάνδρα, την κόρη της Κατερίνας και ανιψιά της Λαμπέτη. Θυμάμαι ακόμη τη μεγάλη έκπληξη και το δέος που ένιωσα, όταν βρέθηκα δίπλα σ’ αυτές τις δύο γυναίκες, τις οποίες λάτρευα σαν θεούς. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Αυτό που συνειδητοποίησα αμέσως και τώρα, αν με ρωτήσεις αυτό θα σου πω, ήταν ότι το τρίτο μου μεγάλο σχολείο ήταν η Κατερίνα και η Λαμπέτη (τα δύο πρώτα είναι η σχολή του Κουν και η σχολή στο Λονδίνο, που πήγα μετά τον Κουν). Η Λαμπέτη και η Κατερίνα με στιγμάτισαν. Μου σφράγισαν όλη την μετέπειτα πορεία μου».

 

Βασίλης Τσιβιλίκας: «Μου έδωσε ρόλο η Λαμπέτη και άνοιξαν για μένα οι ουρανοί»

 

Με την αυθεντικότητα που τον διακρίνει, ο Βασίλης Τσιβιλίκας μιλά σε μια παλιά συνέντευξη του για τους ανθρώπους που θυμάται με περισσότερη νοσταλγία.
«Όλους τους λάτρεψα και όλοι με λάτρεψαν. Αναρωτιέμαι πόση ευτυχία και πόση ευλογία ήταν αυτοί οι άνθρωποι στη ζωή μου. Η Έλλη Λαμπέτη με πρόσεξε να κατεβαίνω ένα διάδρομο και μου είπε: ΄΄ έλα κάτσε δίπλα μου΄΄. Κάτι είδε σε μένα και συμπλήρωσε: «τι κωμίκα θα γίνεις εσύ παιδί μου». Μου έδωσε έναν ρόλο και άνοιξαν οι ουρανοί για μένỨ.

 

 

Κώστας Καρράς: Η πολυσυζητημένη σχέση του με την Έλλη Λαμπέτη

 

«Η ημέρα που συμπρωταγωνίστησα με την Έλλη Λαμπέτη σε επαγγελματικό επίπεδο ήταν η κορυφαία στιγμή της καριέρας μου», δήλωνε ο Κώστας Καρράς σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του.
Δεν είναι βέβαια λίγοι εκείνοι που γνωρίζουν την πραγματική σχέση που είχε ο ηθοποιός με την Έλλη Λαμπέτη. Μια σημαντική γνωριμία στη ζωή της κατά την οποία η Λαμπέτη ονειρευόταν για άλλη μια φορά τον γάμο και την οικογένεια. Οι δυο τους συναντιούνται εκείνη την εποχή στο «Θυμήσου τον Σεπτέμβρη», αλλά εμπόδιο στα σχέδιά τους είναι το νεαρό της ηλικίας του και το ότι εκείνος είναι παντρεμένος, κάτι που η ίδια αγνοούσε. Η αλήθεια όμως δεν άργησε να φανεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η σχέση απασχόλησε τον Τύπο της εποχής και πέρασε στην ιστορία

 

Βασίλης Καΐλας: «Ένα από τα χαρίσματα που έδωσε ο Θεός σε μένα ήταν η Έλλη Λαμπέτη»

Ο Βασίλης Καΐλας σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του μιλάει για το βάπτισμα του πυρός σε ηλικία τεσσάρων ετών και για την ταμπέλα που ποτέ δεν αποδέχτηκε.
Ο θρυλικός «λουστράκος» του ελληνικού κινηματογράφου αποκαλύπτεται…
Από την ηλικία των 4 χρόνων ζείτε μέσα σε εικόνες, μύθους και πλάνα ταινιών. Νιώθετε γεμάτος;
«Θα σου μιλήσω ειλικρινά. Νιώθω πραγματικά πολύ χορτάτος. Σαν να μη θέλω να φάω τίποτα άλλο!».
Υπήρξατε το πρώτο παιδί-θαύμα. Σας στιγμάτισε αυτή η ταμπέλα;
«Να ξεκαθαρίσω κάτι: παιδί-θαύμα δεν υπήρξα ποτέ. Ο κόσμος με έλεγε παιδί-θαύμα. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ έτσι και δεν νομίζω ότι είχα καμία σχέση με αυτό το… παιδί-θαύμα που όλοι έβλεπαν (γέλια)».
Αυτή η ταμπέλα μήπως ήταν και… κατάρα;
«Αυτή η ταμπέλα ανήκει σε μια συγκεκριμένη εποχή. Από εκεί κι έπειτα η καριέρα μου στο θέατρο δεν έχει καμία σχέση με τα παιδικά μου χρόνια. Ο Ολίβιε είχε πει ότι «είναι προτιμότερο να παίζεις με έναν ανώτερό σου ηθοποιό, παρά με ένα παιδί. Γιατί το παιδί σού κλέβει την παράσταση». Είναι άλλη η εποχή του Βασιλάκη Καΐλα και άλλη η εποχή του Βασίλη Καΐλα, του επαγγελματία. Γιατί ως παιδί ο Βασιλάκης Καΐλας δεν ήταν επαγγελματίας. Ήταν απλώς μέσα σε έναν επαγγελματικό χώρο που αμειβόταν».
Σήμερα βγαίνουν παιδιά-θαύματα;
«Όχι. Γιατί είναι κατασκευασμένα, δεν είναι αυθεντικά».
Να θυμίσουμε ότι η Έλλη Λαμπέτη σας έδωσε το βάπτισμα του πυρός σε ηλικία 4 χρόνων…
«Ο Θεός σε κάποιους ανθρώπους χαρίζει κάποια «δώρα». Ενα από τα χαρίσματα που έδωσε ο Θεός σε μένα ήταν η Έλλη Λαμπέτη».
Η οποία σας είχε σαν παιδί της…
«Κανονικά όμως! Η Λαμπέτη ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και θα μείνει για πάντα στη μνήμη μου και στην ψυχή μου»

 

Αποκάλυψη ηθοποιού: «Έκανα απόπειρα αυτοκτονίας από την συμπεριφορά της Λαμπέτη»

Έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του χώρου της υποκριτικής.
Ένα από αυτά ήταν και η Έλλη Λαμπέτη, η οποία του είχε δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα με την συμπεριφορά της.
Φτάσατε ποτέ στα όριά σας;
«Μέχρι απόπειρα αυτοκτονίας στον Θερμαϊκό από τη συμπεριφορά της Έλλης Λαμπέτη, η οποία συχνά έκανε μορφασμούς όταν δεν της άρεσε στη σκηνή το παίξιμο συναδέλφου της. Το έκανε συχνά και σε πολλούς ακόμα και φτασμένους, χωρίς να κάνει προσπάθεια να κρυφτεί. Αυτό μου έκανε σε μια γενική πρόβα κι εγώ τα βρόντηξα, πήγα στη θάλασσα, αλλά κατέληξα σε ένα πατσατζίδικο»

Γιάννης Ευαγγελίδης

 

 

Παύλος Κοντογιαννίδης :«Τη βλέπω με λευκό σκούφο, είχε ξεκινήσει τις χημειοθεραπείες»

 

Λίγοι γνωρίζουν τη μάχη που έδινε στις τελευταίες στιγμές της ζωής της μία μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός.
Ο λόγος για την αξέχαστη Έλλη Λαμπέτη που λίγοι γνώριζαν τον αγώνα που έδινε για την ίδια τη ζωή της. Ο Παύλος Κοντογιαννίδης, μιλώντας σε καθημερινή εφημερίδα για τα πρώτα βήματα της καριέρας του, έκανε την αποκάλυψη.
«Το μπαμ στην καριέρα μου έγινε στην Αθήνα, στο θέατρο Σούπερ Σταρ -νυν Κάτια Δανδουλάκη- με την ανανεωμένη παράσταση «Χαιρέτα μου τον πλάτανο» του Θεσσαλικού Θεάτρου. Το Σούπερ Σταρ το είχε η Έλλη Λαμπέτη, η οποία παρακολουθούσε όλες τις πρόβες. Είναι η πρώτη φορά που θα αποκαλύψω κάτι σχετικά με τη Λαμπέτη, και μάλιστα θα το κάνω με απόλυτο σεβασμό προς το πρόσωπό της. Στην πρεμιέρα είχα τρομοκρατηθεί γιατί είδα ότι, κάτω στην πλατεία, ήταν όλη η ελίτ των τεχνών και των γραμμάτων» είπε ο ηθοποιός και συνέχισε: «Με το που έπεσε η αυλαία, κατέβηκα γρήγορα τα σκαλιά, γιατί ήμουν πολύ ντροπαλός και δεν μπορούσα να αντικρίσω τον κόσμο μέσα στο ασανσέρ. Έφυγα σαν τρελός, κυνηγημένος από την ευτυχία. Και τη βλέπω κάτω στη στοά, με έναν λευκό σκούφο -είχε ξεκινήσει τότε τις χημειοθεραπείες- και θυμάμαι ένα χέρι να με πιάνει από τον ώμο. Πήγα να της μιλήσω και μου είπε κάτι απίστευτο: «Δεν θα μιλάμε για μερικά λεπτά, θα κοιτιόμαστε μόνο». Αυτή ήταν η Έλλη Λαμπέτη. Ένα αέρινο, αγγελικό πλάσμα. Σου περνούσε τα συναισθήματά της με το βλέμμα. Αυτό ήταν το «μπράβο» της. Ήταν ασύλληπτη».

Πηγές : sansimera.gr
Queen.gr

Loading...