Η αλήθεια είναι ότι η Rock – Jazz σκηνή στη χώρα μας, είναι από φτωχή έως ανύπαρκτη, με μικρές εξαιρέσεις στις προηγούμενες δεκαετίες που οι συνθήκες της ζωής επέτρεψαν σε κάποιους καλλιτέχνες να εμπνευστούν από τη ροκ και τον τρόπο ζωής των ξένων καλλιτεχνών που χαρακτηριζόταν από την ανεξαρτησία, την ελεύθερη σκέψη, τον αιχμηρό στίχο και τα συναισθήματα ουσίας, προσαρμόζοντάς την στα Ελληνικά δεδομένα.

 

Η συνέντευξη αυτή θα φωτίσει τον χώρο της παραπάνω μουσικής σκηνής με ένα άξιο εκπρόσωπό της , ταλαντούχο, καταξιωμένο , πρωτεργάτη της JAZZ σκηνής της μεταπολιτευτικής περιόδου , ένας καλλιτέχνης χαμηλών τόνων αλλά με όραμα & στόχους που συμπορεύονται κάθε φορά με την υπογραφή του ως σφραγίδα ποιότητας .

 

Ο Κιθαρίστας και συνθέτης Δημήτρης Ζαφειρέλης γεννήθηκε στο Γαλάτσι Αττικής.
Ασχολείται με τη κιθάρα και την μουσική από μικρή ηλικία ως αυτοδίδακτος.
Ξεκίνησε από σχήματα Rock και στράφηκε σταδιακά προς την Jazz την Jazz-Rock και την κλασική μουσική.
-Θεωρητικά μαθήματα με τον Αλέξανδρο Αινιάν
-Κλασική κιθάρα με τον Ευάγγελο Ασημακόπουλο (σχολή Δημήτρη Φάμπα) αυξάνοντας την δυνατότητα πρακτικής και περαιτέρω εξερεύνησης του οργάνου
-Βυζαντινή μουσική, Εθνικό Ωδείο Αθηνών
Σύγχρονη κιθάρα μέσω της αλλεπάλληλης βιωματικής και συστηματικής μελέτης και ενημέρωσης.

 

ΚΥΚΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΚΑΙ ENOΡΓΑΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 1970 – 2018
ΦΥΛΛΩΣΙΕΣ, ROCK ORIENTAL, GUITAR SOLO KITHARA, ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΚΙΘΑΡΑ,
ΣΥΝΔΕΣΗ,ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ, ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΓΗΣ, ENERGY PERFORMANCE
 Συνθέσεις πάνω στην Τζαζ, Ροκ, Κλασική και Έθνικ θεματολογία.

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΑ , ΑΣΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ, ΝΕΑ ΣΟΔΕΙΑ, ΤΑ ΧΡΥΣΑ , ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ »

Στηρίζει τα πνευματικά δικαιώματα συμμετέχοντας : 

2007-18: Συμμετοχή στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Μ.Σ.Ε.
2007-18: Συμμετοχή στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ (ΟΣΔ)
2007-18: Τακτικό μέλος του οργανισμού συγγενικών δικαιωμάτων ΑΠΟΛΛΩΝ (ΟΣΔ)

 

Κάπου εδώ … στον Δήμο Χαλανδρίου και συγκεκριμένα στο Ευριπίδειο Θέατρο στα πλαίσια μιας υπέροχης μουσικής βραδιάς … έμελε να κουβεντιάσουμε για λίγο , εκείνος πίνοντας τσάι κι εγώ γρανίτα από λεμόνι …

 

ΑΡ. Ως κιθαρίστας και Συνθέτης καταξιωμένος με πολλά χρόνια εκπαίδευσης αλλά και εμπειρία μέσα από Συναυλίες , δισκογραφίες , πολλές ώρες διδασκαλίας σε μαθητές και φοιτητές έχετε καταλήξει πως το είδος της Μουσικής που εκπροσωπείτε έχει αποδέκτες όλες τις ηλικίες ?

ΔΖ. Φυσικά . Το κοινό που ανέκαθεν απευθυνόμουν ήταν εξω-ηλικιακά ας μου επιτραπεί η λέξη , και αυτό γιατί η Τέχνη και πόσο μάλλον η Μουσική που κρύβει κάθε τι μη υλικό δεν αναγνωρίζει ηλικίες

 

ΑΡ. Πιστεύετε πως η Παιδεία της κλασικής κιθάρας είναι αναγκαία προυπόθεση για όλους εκείνους που θέλουν να ακολουθήσουν συναφείς Μουσικούς δρόμους ?

ΔΖ. Αν μιλάμε για την Μουσική παιδεία , δεν είναι υποχρεωτική η σειρά μελέτης του κάθε διαφορετικού είδους και επιπλέον στις μέρες μας έχει ελαχιστοποιηθεί η απόσταση μεταξύ τους. Η κλασική σπουδή είναι μια υπόθεση που ξεκινά συστηματικά από τον μεσαίωνα , κι αυτό είναι εμφανές όχι μόνο στην κιθάρα αλλά και σε κάθε άλλο όργανο.

 

ΑΡ. Είστε από τους πρωτεργάτες της JAZZ σκηνής της μεταπολιτευτικής περιόδου και δεδομένου ότι : 1. Στηρίζετε την ποιότητα μελετώντας άπειρες ώρες 2. Δεν ακολουθείτε τον εμπορικό χώρο
Τι σημαίνει αυτό στον βιοπορισμό σας ?

ΔΖ. Εκτός από την διδακτική ενασχόλησή μου με μαθήματα κιθάρας σε παιδιά κάθε ηλικίας , μια πορεία που ξεκινά από το 1980 μέχρι και σήμερα , ως μέσο επιβίωσης υπήρξε και η συμμετοχή μου σαν μουσικού στούντιο για περισσότερο από μια 10ετία. Παράλληλα έχω στο ενεργητικό μου εμφανίσεις σε συναυλίες , περιοδείες , μαγαζιά κα. μέσα από αγαστές συνεργασίες εκλεκτών συνθετών , και ερμηνευτών.

 

ΑΡ.  « Καθημερινή Ηλέκτρα » ένα έργο σας σε ποίηση του Κωστή Τριανταφύλλου … περιγράψτε μας πως προέκυψε και τι σημαίνει για σας βαθύτερα ανάμεσα σε όλα τα έργα σας ?

ΔΖ. »Η Καθημερινή Ηλέκτρα» γράφτηκε το 1978 και είναι από τις πρώτες συνθέσεις που ξεχώρισε κυρίως για την συμφωνικής της χροιά. Είχα οραματιστεί εξ’ αρχής αυτήν την μορφή ‘’σουίτας’’ επηρεασμένης κυρίως από την ροκ φιλολογία , βλέπε : Jethro Tull , The Who κα. «Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί, πώς ένα έργο που έχει ηχογραφηθεί το φθινόπωρο του 1985 βγαίνει στην κυκλοφορία το 2014; Είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία και δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω… Είναι γεγονός ότι η «Καθημερινή Ηλέκτρα» γράφτηκε κατ’ αρχήν σαν μια ενότητα τραγουδιών για κιθάρα και φωνή την δεκαετία του ’70, μια εποχή αρκετά μεταβατική από πολλές και διάφορες απόψεις. Πολύ σύντομα όμως αρχίζει να παίρνει την μορφή σουίτας για δύο γυναικείες φωνές, Τζαζ Ροκ γκρουπ, μικρή χορωδία και συμφωνική ορχήστρα, Όταν πια μετά από αρκετή προσπάθεια το έργο περνάει πλέον στην δισκογραφική υλοποίηση, με τις συνήθεις διαδικασίες ηχογραφήσεων μέσα στο στούντιο, την περίοδο που έχω τελειώσει όλες τις ενορχηστρώσεις, αρχίζω να αντιμετωπίζω μεγάλες και ποικίλες εκπλήξεις με αποκορύφωμα εκείνη, της αδυναμίας περαιτέρω ολοκλήρωσης της μέχρι τότε ποθούμενης έκδοσης! Η δημιουργία ενός καινοτόμου για την εποχή έργου με την δύναμη της ένωσης μουσικής και ποιητικού λόγου, επαναπροσδιορίζει το μύθο με έναν μονόλογο, τονίζοντας τα διαχρονικά μηνύματα της Ηλέκτρας.

 

ΑΡ. Μίκης Θεοδωράκης : » Δεν είμαι ήρωας …οι Ήρωες πεθαίνουν νέοι . Είμαι ένας πολίτης που κάνει το καθήκον του …»
Αλήθεια σήμερα έχουμε Ήρωες ?

ΔΖ. Εμείς όλοι που μοχθούμε να κρατήσουμε την μουσική σε ένα ποιοτικό επίπεδο , σε αντίθεση με όλα εκείνα που παγκοσμίως προβάλλονται συντηρώντας το κατεστημένο … και μόνο για την προσπάθειά μας με ατελείωτες ώρες προσωπικής δουλειάς …το αποτέλεσμα μας καθιστά λίγο ‘’ Ήρωες ‘’

 

ΑΡ. Ένα ακόμα από τα έργα σας « Αλιόσα » η μουσική Σύνθεση για την ομώνυμη ταινία ( Ο αφανής ήρωας Καραμάζωφ ) …

ΔΖ. Είναι μια όμορφη στιγμή της Μουσικής πορείας μου … Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ο κεντρικός άξονας της ταινίας , όπου στην πτώση του Σοβιετικού Σοσιαλιστικού μοντέλου ξεπηδά η ‘’ μαφία ‘’ δημιουργώντας παιδιά γενίτσαρους

Σκηνοθεσία: Θανάσης Σκρουμπέλος Έγχρωμη, 1998, Διάρκεια 84’00’’, Περιπέτεια, Αστυνομική
Φ. Λάζαρης, Όλ. Πολίτου, Ε. Δεμερτζή, Β. Τραϊφόρο , Σενάριο: Σκρουμπέλος Θανάσης Δ/ντής Φωτογραφίας: Νούνεσης Σπύρος Μουσική Σύνθεση: Ζαφειρελης Δημήτρης Σκηνογράφος: Μαγγίρα Μαρία

Μια περίληψη της ταινίας :

Ένας νεαρός επαγγελματίας δολοφόνος από την πρώην Σοβιετική Ένωση, ο Αλιόσα, αναλαμβάνει να εκτελέσει ένα συμβόλαιο θανάτου στην Αθήνα. Έρχεται στην Ελλάδα και σκοτώνει τον Λάμπρο αλλά συλλαμβάνεται τυχαία σ’ ένα μπλόκο της αστυνομίας. Μια Ελληνίδα τραγουδίστρια από τη Ρωσία, η Έλενα, αναζητεί τον χαμένο γιο της. Μολονότι είδε τον Αλιόσα τη στιγμή που έβγαινε από το γραφείο του Λάμπρου, όταν καλείται να τον αναγνωρίσει τον καλύπτει με τη σιωπή της.

 

ΑΡ. Απαιτείται συναισθηματική φόρτιση για να ζωγραφιστούν οι νότες ?

ΔΖ. Ναι απαιτείται έντονα με τον συνδυασμό των Μουσικών κανόνων της σύνθεσης. Βέβαια υπάρχουν και οι καλλιτέχνες που γράφουν και με άλλες παραμέτρους πχ. Μονοθεματικοί

ΑΡ. « Δίδαξε στα παιδιά σου ποίηση …ανοίγει το μυαλό δίνει χάρη στην σοφία και κάνει τον ηρωισμό κληρονομικό » ( Sir Walker Scott )
Αυτό ισχύει και στην Μουσική ?

ΔΖ. Ισχύει γενικά στην Τέχνη

 

ΑΡ. Παραθέτω το δελτίο τύπου της πρόσφατης δισκογραφίας σας με τίτλο « Άστο μόνο του »

Ο γενικός τίτλος Άστο μόνο του μας θέτει το ερώτημα …

Αν μπορεί να είναι συνώνυμος της λέξης Σόλο, χαρακτηρισμός της διαδικασίας μιας προσευχής ή μιας βαθιάς έμμονης ιδέας.

Είναι πάντως σίγουρα μια δοκιμασία στην ισορροπία μεταξύ αυτού που αγαπάμε και αυτού που προσδοκούμε περιμένοντας με υπομονή.
Εδώ ο έρωτας, το κύριο και πάντα επίκαιρο υπαρξιακό ζήτημα ως κάποιο στοίχημα επιβεβαίωσης της ανθρώπινης επικοινωνίας με το Θείο, ντύνεται με ήχους συναισθήματα και ιδέες που τελικά τον επανατοποθετούν και τον αποκαλύπτουν.
Είναι αξιοσημείωτο γεγονός ότι η έντονη διαφορά και αντίθεση μεταξύ των στίχων, οφείλεται στη εναλλαγή της αναμενόμενης υποκειμενικής διάστασης με την πολυπόθητη εντυπωσιακή εξωστρέφεια.

«ΑΣΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ» του ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΦΕΙΡΕΛΗ
με την ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ
ΑΚΡΩΣ ΕΡΩΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΡΙΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ :
ΠΑΓΙΑ ΒΕΑΚΗ, ΚΩΣΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΚΑΙ ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ.

ΑΡ.  Πάντα η Μουσική σύνθεση συστρατεύεται και ακολουθεί την πορεία του ποιήματος ισοδύναμα ?

ΔΖ. Η Μουσική ακολουθεί το ύφος , τον ρυθμό , τον παλμό , τα νοήματα του ποιήματος γιατί μόνο έτσι και τα δυο θα αποδοθούν με σεβασμό και συνέπεια …φυσικά δεν είναι το πλέον εύκολο στην υλοποίηση …όμως η συμπόρευση στο τέλος σε δικαιώνει ανεβάζοντας την πολυπόθητη ποιότητα

 

ΑΡ. Έχετε χτίσει ένα όνομα με ήθος , γνώση , αξιοπρέπεια , αξίες χωρίς να κάνετε φασαρία στα ΜΜΕ …
Τι θα λέγατε στα νέα παιδιά αυτής της γενιάς που βιώνουν μια εποχή που το όραμά τους δυσκολεύεται να βρει ουρανό ?

ΔΖ. Εδώ και χρόνια στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα η Μουσική θεωρείται 2ο επάγγελμα. Δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό σε οικονομικό επίπεδο , αν μπορεί κάποιος να το ισορροπήσει με τον χαρακτήρα του. Η πίστη όμως και το όραμα αποτελεί την πρώτη και απαραίτητη προυπόθεση ειδικά για τους νέους.

 

Ο Δημήτρης Ζαφειρέλης στα πλαίσια της ομαδικότητας από το 2007 μέχρι και σήμερα ακούει και ακούγεται μέσα από το συγκρότημα « Αμφίωνος Τέρψις »

Επόμενες Συναυλίες :

22/7 –  ΖΑΠΕΙΟ ( ΕΡΤ )
1/8 –  ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΠΑΡΤΗΣ ( ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ )
21/9 –  ΓΑΛΑΤΣΙ

 

Ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σας,
και την διάθεση να χαρίσετε στους αναγνώστες
του Difernews.gr λίγο φως από τις όμορφες νότες σας

Αγάθη Ρεβύθη

Loading...