Τον Άγγελο Αντωνόπουλο τον γνωρίζουμε ως καταξιωμένο Ηθοποιό, και Σκηνοθέτη του θεάτρου , του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Τον θυμόμαστε στον μοναδικό ερμηνείας ρόλο του Μαρξ στο έργο «Ο Μαρξ στο Σόχο», το οποίο παιζόταν επί τρία χρόνια, καθώς και στο την Θεατρική παράσταση «Τα τελευταία φεγγάρια» που ανέβασε για τρεις χρονιές , 2015-2017 με τεράστια επιτυχία
Το έργο αυτό, ένα μικρό αριστούργημα που ανακηρύχθηκε «Θεατρικό κείμενο της χρονιάς» στην Ιταλία το 1993 και που αποτέλεσε το «ρέκβιεμ» του Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι, καθώς σάρωσε τα βραβεία την περίοδο 1994-5. Είναι ένα τρυφερό έργο, αλλά σκληρό ταυτόχρονα του Φούριο Μπορντόν … Προκαλεί συγκίνηση και προβληματισμό για τις δυσκολίες της τρίτης ηλικίας

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα. Έρχεται με χαμηλόφωνη δύναμη, με μία ποιητική συλλογή, την πρώτη του, με την οποία αναδεικνύει γνήσια ποιητική φλέβα.

Ο ταλαντούχος για χρόνια ηθοποιός ανέβαλε συνεχώς την έκδοση αυτή αναλογιζόμενος το βάρος και την ευθύνη των εννοιών ΄΄ ποίηση, ποιητής, ποίημα ΄΄ Το μήνυμα το οποίο μας δίνει με τη στάση του λέει : «Εγώ δεν διεκδικώ τίποτα μόνο να μοιραστώ θέλω»

Λέει για την δική του ποίηση …

Η ποίηση είναι εξιλαστήρια καταφυγή …χρόνια τώρα έγραφα τις σκέψεις μου σε χαρτιά και τις πέταγα στο συρτάρικάποια στιγμή τις ταξινόμησα σε Συλλογές που απεικονίζουν τις « δονήσεις μου στον χρόνο » η πρώτη μου Συλλογή έχει τίτλο « Αφύλακτη διάβαση » , Εκδόσεις Αιώρα

Ο αναγνώστης της ποιητικής του συλλογής, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί: Πόσοι γεννημένοι το 1932, θα τολμούσαν να εκδώσουν εν έτει 2011 την πρώτη τους ποιητική συλλογή, επιλέγοντας να βγάλουν στη σημερινή ζούγκλα την ψυχή τους διάφανη, ευαίσθητη, γεμάτη ελπίδα για τον αυριανό κόσμο, έτσι όπως ο τίτλος λέει, ως «Αφύλακτη διάβαση»

Ογδόντα σελίδες, εξήντα ποιήματα, χωρισμένα σε τρεις ενότητες (Της αγωνίας, Του έρωτα, Του πολέμου),
Ποιήματα γεμάτα ανατάσεις, παραδοχές, βαθιές ανάσες κι εκπνοές, γεμάτα στιγμές ομορφιάς όπου τα εφηβικά όνειρα εξακολουθούν να ζουν και τρέφουν αυριανά όνειρα ,πηγές ζωής. Διατρέχει το χρόνο, την ιστορία, τις μνήμες ολόκληρης γενιάς, διατρέχει, διαρρηγνύει, προβάλλει και μας ταξιδεύει πανέμορφα αυτός ο έφηβος με τις πολύχρονες εμπειρίες.

Από τον Σωκράτη στον Μεγαλέξανδρο και από τον Λένιν στον Τσε. Από τον Καζαντζάκη στον Μπρεχτ και από τον Γκαγκάριν στον Ματθαίο Μουντέ!

«Ο Άγγελος Αντωνόπουλος έρχεται με φωνή πλούσια σε γνώση κι εμπειρία και έχοντας αφομοιώσει με ευαισθησία την Ιστορία, την Ποίηση, το Θέατρο, την Φιλοσοφία και την προέκτασή τους στην καθημερινότητα να φανερώσει ως ποιητής και ως πολίτης τις βιωματικές αλήθειες της δημιουργίας, της απώλειας και του έρωτα. Με ύφος επικολυρικό, μεστό και βαθιά ανθρώπινο, αναζητά το νήμα που συνδέει τη μνήμη και τη σύγχρονη πραγματικότητα» (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

«Ο Άγγελος Αντωνόπουλος είναι υπόλογος στις βιωματικές αλήθειες του έρωτα και της απώλειας. Αναζητά, πάντα μ’ ευαισθησία, το χαμένο νήμα στ’ ανθρώπινα. Βιώνει την Ιστορία, την προέκτασή της στο σήμερα, εκφράζοντας ως ποιητής και ως πολίτης την αγωνία του για το αύριο του κόσμου. Η ποίησή του είναι μια φωτεινή σκηνή, όπου ένας πολυπληθής θίασος φανερώνει την ανθρώπινη περιπέτεια, χτίζοντας ακατάπαυστα γέφυρες ανάμεσα στον Άλλο και στον Εαυτό». (Σέργιος Μαυροκέφαλος, 20-3-2011)

Τον συναντήσαμε ως ικανότατο Συγγραφέα το 2006 με το μυθιστόρημά του “Οι επιβάτες του φεγγαριού” (Εκδόσεις Αιώρα).
 και  το μυθιστόρημα «Μη μιλάς πατέρα, έχεις πεθάνει» (2015) Τον τίτλο τον έχει δανειστεί από μια σκηνή του έργου

« Επί των ημερών μου »

Βλέπω πολέμους και πεδία μαχών
φωτισμένους από πυλώνες υψηλής τάσεως
και τρένα φορτωμένα με ανθρώπους
που διανύουν φοβισμένες πολιτείες
και πάνε για στρατόπεδα συγκέντρωσης
με περιφράξεις υψηλής τάσεως,
και φατριασμένους νεολαίους
που καίνε βιβλία στις πλατείες
και το Μπεχ ν’ αλλάζει πατρίδα

Επί των ημερών μου …

Τα κάρα του δήμου μαζεύουν
τους πεθαμένους από τα πεζοδρόμια
και ο Σικελιανός με την καραβάνα
στην ουρά για συσσίτιο

Επί των ημερών μου …

Από τον εξώστη της πλατείας του Μονάχου
ουρλιάζει ο παράφρων χασάπης, ενορχηστρωμένος
με το αφιονισμένο πλήθος, με τις φωνές από τα κολαστήρια
και με συμφωνίες Μπετόβεν

Επί των ημερών μου …

Δίκες και καταδίκες για την διαφορετική άποψη

Επί των ημερών μου …

Η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και το μανιτάρι
που έκρυψε τον ήλιο μέρα μεσημέρι

Επί των ημερών μου …

Η κραυγή της απόγνωσης απ΄ το παράθυρο
του πύργου της Νέας Υόρκης που καταρρέει ,
μια κραυγή για τους Άγιους και τους κολασμένους,
για τις πονεμένες Ιστορίες του Χάρλεμ

Επί των ημερών μου …

Πόλεμοι με χιλιάδες πτώματα στο χώμα
και πολέμαρχοι που παίρνουν Νόμπελ ειρήνης

Επί των ημερών μου …

Ο καταραμένος της εκκλησίας του Χριστού
και ευλογημένος της εκκλησίας του δήμου Νίκος Καζαντζάκης

Ένας αέρας περνάει μέσα από τα κόκκαλα
των πεθαμένων και τα κάνει φλογέρες
και ακούγονται δούρεια και ψαλμοί και παιάνες

Οι τίτλοι των ποιημάτων της συλλογής :

Κατοικίδιο του πλανήτη μου
Το πεντάγραμμο
Περπατάγαμε χρόνια και διψάσαμε
Αγρίεψε ο καιρός
Αποστάζω νοήματα
Φύσα βοριά
Οι πόρτες
Αναμνήσεις
Blanche Dubois
Ματθαίος Μουντές
Επιλογές
Εξάπαντος
Απολείπειν ο Θεός
Η μεταμφίεση
Καμιά φορά θυμόμαστε τ’ αφεντικά
Μας διδάξανε
Όλα περιγράφονται με κανονισμούς περιβολής
Δε ζεσταίνουν πια οι ψευδαισθήσεις
Η φρόνηση, Θεέ μου, η φρόνηση
Πώς να διασχίσω αυτή τη μοναξιά
Οι έσχατοι ορίζοντες
Εκεί που περιμέναμε το τρένο
Υπεδάφια ρεύματα
Οι περιοχές δύσβατες και δυσανάγνωστες
Η πτώση
Τα φαντάσματα
Θα ερμηνεύσουν αδιαφορία
Οι άγγελοι
Η υδρία είναι γεμάτη αποστάγματα ενοράσεων
Απόψε στην Νέα Ορλεάνη
Οι γερανοί
Οι αυτήκοοι και οι αυτόπτες μάρτυρες
Η περγαμηνή
Τούτο μου εστί
Οι μεταγωγές των ιδεών και των ερώτων
Πάνω απ’ την πόλη
Επί των ημερών μου
Ανήσυχα χέρια
Οι φοβισμένες πόρτες
Όταν ξαναβρεθήκαμε
Όταν μεγαλώναμε
Η Ρωξάνη
Μη συμβατό
Πάνω σε περίλυπους καθρέφτες
Το παγανιστικό σου χαμόγελο
Θα φύγω
Το φεγγάρι
Ψάχνω
Είσαι του παρόντος η φωτιά και η έξαψη
Όλα ξεκινάνε με σένα στο απέναντι μπαλκόνι
Είμαι πάντα
Το τελευταίο φωτισμένο παράθυρο
Τι θα πούμε στο Θεό
Τα Επιφάνεια
Μέσ’ από τους κλυδωνισμούς του ναυαγίου
Ο καθρέφτης
Διανύω χρόνους
Ο άγγελος
Το αερόστατο
Καθόλου τρέχοντα νομίσματα