Όλα ξεκίνησαν για το Ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ένα παγωμένο χειμωνιάτικο δειλινό, την εποχή που σπούδαζα αρχιτεκτονική στο Τορίνο της Ιταλίας και παράλληλα έπαιρνα μαθήματα αστρολογίας στη σχολή μίας διάσημης Ιταλίδας αστρολόγου, που έτυχε να μένει κοντά στο σπίτι μου.

Η δασκάλα μου αυτή – που σαν Τοξότης ήταν ιδιαίτερα φιλική και εγκάρδια με τους ξένους – με είχε καλέσει το δειλινό εκείνο να δειπνήσω με την οικογένεια της.
Όταν τελειώσαμε το φαί είχε δημιουργηθεί στο τραπέζι μία ζεστή και εύθυμη ατμόσφαιρα (βοηθούσε νομίζω σε αυτό και το μπρούσκο Πιεμοντέζικο κρασί που ήπιαμε).
Κάποια στιγμή μου ζήτησε να την ακολουθήσω στην βιβλιοθήκη της γιατί είχε να μου δείξει κάτι ενδιαφέρον.

Κατέβασε έναν τόμο που όταν τον άνοιξε κατάλαβα από τις φουσκωμένες κίτρινες σελίδες του και από τη βιβλιοδεσία του ότι ήταν πολύ παλιός. Μου τον άφησε ανοιγμένο σε μία συγκεκριμένη σελίδα. Κοίταξα και είδα ότι ήταν ένα παλιό ωροσκόπιο, στην τετράγωνη μορφή που συνήθιζαν να το σχεδιάζουν οι αστρολόγοι των προηγούμενων αιώνων.
Πάνω του, με μεγάλα γράμματα, έγραφε: GENITURA ALEXANDRI MAGNI. Δεν χρειάστηκε και πολύ για να καταλάβω ότι ήταν το ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

M’ έπιασε μεγάλος ενθουσιασμός και συγκίνηση! Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα, σε εκείνη την παγωμένη βιομηχανική πόλη της βόρειας Ιταλίας είχα στα χέρια μου ένα παλιό αστρολογικό βιβλίο (του 1652 μ.Χ.) που μέσα του κρατούσε τον απόηχο της δόξας και του μεγαλείου του Μακεδόνα στρατηλάτη, ενός απόηχου που πολλούς αιώνες πριν είχε φτάσει και εδώ πάνω.

Ζήτησα περισσότερες πληροφορίες γι΄ αυτό το βιβλίο. Ήταν μία συλλογή με ωροσκόπια διασημοτήτων της εποχής, συγγραφέας του οποίου ήταν ο Andrea Argolo, ο «μικρός Πτολεμαίος», όπως τον αποκαλούσαν στην εποχή του.

Στο κέντρο του το ωροσκόπιο έγραφε στα λατινικά : «Σωτήριον έτος 355, 12 Αυγούστου, ώρα 16:40 μετά μεσημβρίας» (πού απ΄ ότι κατάλαβα αργότερα, σημαίνει 16 ώρες και 40 λεπτά μετά το μεσημέρι, δηλαδή 5 και 40 τα ξημερώματα). Το ωροσκόπιο αυτό με είχε ενθουσιάσει αλλά υπήρχε πάνω του μια λεπτομέρεια που μου δημιουργούσε μία κάποια επιφύλαξη.

Ήξερα ότι ο Αλέξανδρος είχε γεννηθεί το 356 π.Χ. Με τη χρονιά γέννησης του είχαν ασχοληθεί αρκετοί μελετητές του 19ου και του 20ου αιώνα και όλοι τους είχαν καταλήξει – διασταυρώνοντας ιστορικά γεγονότα – ότι η χρονιά γέννησης του ήταν το 356 π.Χ. Πως το ωροσκόπιο αυτό έδινε άλλη χρονιά;

Μήπως υπήρχε κάποιο συγκλονιστικό στοιχείο που οι ιστορικοί μας αγνοούσαν;
Μήπως κάποιος από τους δεκάδες αντιγραφείς αυτού του ωροσκοπίου στο πέρασμα των αιώνων μετέτρεψε κατά λάθος το τελικό 6 σε 5 ;
Μήπως κάποιος βυζαντινός χρονολόγος αντιστοίχισε με λανθασμένο τρόπο τη χρονιά γέννησης του Αλεξάνδρου από το βυζαντινό στο σύγχρονο ημερολόγιο;

Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν συμβεί. Εκείνη τη στιγμή, όμως, με «έκαιγε» περισσότερο να δω το ηλιακό ζώδιο και τα άλλα αστρολογικά στοιχεία που έδινε το ωροσκόπιο αυτό. Έβαλα, έτσι, προσωρινά στην άκρη τις αμφιβολίες μου.

Το ζώδιο του ήταν ο Λέων! Δεν ένιωσα καμία έκπληξη γι’ αυτό. Ίσα – ίσα, το περίμενα να είναι έτσι, αφού κάθε φορά που σκεπτόμουν την αίγλη, το μεγαλείο, τον ηρωισμό, τις ηγετικές ικανότητες του Μεγάλου Αλέξανδρου το μυαλό μου πήγαινε κατευθείαν στον Λέοντα.

Κοίταξα τότε για τον Ωροσκόπο του και είδα ότι και αυτός βρισκόταν στον Λέοντα, κάτι που σημαίνει ότι το παρουσιαστικό του Αλέξανδρου δημιουργούσε έναν ισχυρότατο αντίκτυπο γύρω του και ότι θα πρέπει να εξέπεμπε μία εκτυφλωτική ακτινοβολία, που καθήλωνε τους πάντες.

Παρακάλεσα την δασκάλα μου να μου φωτοτυπήσει αυτό το ωροσκόπιο. Μου έκανε λιγάκι απρόθυμα τη χάρη, μια και το βιβλίο αυτό ήταν πολύτιμο.

Λίγες ημέρες μετά κρατούσα τη φωτοτυπία του ωροσκοπίου στα χέρια μου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα να κάνω ήταν να επαληθεύσω τις θέσεις των πλανητών για την χρονιά που γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Το σκεπτικό ήταν το εξής: αν τον Αύγουστο του 356 π.Χ. οι πλανήτες βρίσκονταν περίπου στις θέσεις που έδινε αυτό το ωροσκόπιο τότε οι πιθανότητες ότι είχαμε να κάνουμε με το γνήσιο ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν πολύ μεγάλες. Αν, όμως, το ωροσκόπιο αυτό δεν ήταν παρά ένα διαφημιστικό «κόλπο» του συγγραφέα του παλιού αυτού βιβλίου – με σκοπό να εντυπωσιάσει τους υποψήφιους αγοραστές του, προσφέροντας τους το ωροσκόπιο μίας τόσο μεγάλης προσωπικότητας – τότε οι πλανητικές θέσεις που ανέφερε ο Andrea Argolo θα πρέπει να ήταν άσχετες με την πραγματικότητα.

Ένας αστρολόγος του 1600 μ.Χ. δεν είχε τη δυνατότητα να υπολογίσει με ακρίβεια τις θέσεις που είχαν οι πλανήτες 20 σχεδόν αιώνες πριν από την εποχή του. Για να ρίξει, λοιπόν, το «δόλωμα» θα έβαζε κάποιες τυχαίες πλανητικές θέσεις στο υποτιθέμενο ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πάντως, αν τα πράγματα ήταν δύσκολα για έναν αστρολόγο του 17ου αιώνα δεν ήταν και πολύ καλύτερα για τους αστρολόγους της δεκαετίας του ’80! Με τα μέσα που είχα τότε στη διάθεση μου ήταν σχεδόν αδύνατο να βρω τις θέσεις των πλανητών το 356 π.Χ. Χρειάζονταν ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής με κατάλληλο λογισμικό αλλά τέτοιους υπολογιστές είχαν τότε μόνο τα μεγάλα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα, στα οποία δεν είχα πρόσβαση.

Επικοινώνησα με ορισμένους αστρονόμους οι οποίοι, όμως, ήταν απρόθυμοι να με βοηθήσουν σε μία έρευνα αστρολογικού χαρακτήρα. Εγκατέλειψα, προσωρινά, αυτή την προσπάθεια ρίχνοντας βάρος στην ιστορική έρευνα γύρω από τη γέννηση του Αλέξανδρου.

Κάποια χρόνια μετά, όταν είχαν διαδοθεί πια οι προσωπικοί υπολογιστές και υπήρχαν και τα κατάλληλα αστρολογικά προγράμματα, κατάφερα να επαληθεύσω αυτό το ωροσκόπιο και βρήκα ότι δεν ήταν αυθεντικό, γιατί οι θέσεις των πλανητών που αναφέρει δεν αντιστοιχούν σε ημερομηνίες του 356 π.Χ. (ούτε καν του 355 π.Χ.). Επρόκειτο για ένα πλαστό ωροσκόπιο, για ένα «κόλπο» αυτού του αστρολόγου του 1600 μ.Χ. που προσπάθησε και αυτός – ανάμεσα σε πολλούς άλλους – να οικειοποιηθεί κάτι από την αίγλη και την ακτινοβολία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στην πορεία της έρευνας μου ανακάλυψα και ένα άλλο πολυσυζητημένο ωροσκόπιο του 1662, από την Εγγλέζικη συλλογή ωροσκοπίων Gadbury με τίτλο: «Collection of divers choice Nativity’s».

Στο ωροσκόπιο αυτό διαβάζουμε στα λατινικά: «Μέγας Αλέξαντρος, γεννήθηκε 357 χρόνια πριν από το Χριστό, την 1η Ιουλίου, στις 9 και 26 μ.μ.». Εντυπωσιάζει η ακρίβεια της ώρας γέννησης και όχι μόνο. Οι πλανητικές θέσεις σε αυτό το ωροσκόπιο είναι – με μία μικρή παρέκκλιση – σωστές! Προσοχή, όμως. Είναι σωστές για την ημερομηνία 1 Ιουλίου 357 π.Χ.

Σήμερα είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Μέγας Αλέξανδρος γεννήθηκε το 356 π.Χ. και όχι το 357 π.Χ.

Παρ’ όλη, λοιπόν, την απίστευτη δεξιότητα του αστρολόγου που συνέταξε σωστά – πριν τρεισήμισι αιώνες – το ωροσκόπιο αυτό, δεν παύει να είναι ένα ωροσκόπιο πλαστό. Αν το αυθεντικό ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχε σωθεί θα βλέπαμε σε αυτό τις πλανητικές θέσεις που ίσχυαν το 356 π.Χ. και όχι το 357 π.Χ.
Άρα και το περιβόητο ωροσκόπιο της συλλογής Cadbury δεν είναι τελικά τίποτε άλλο από ένα διαφημιστικό κόλπο! Τα χρόνια περνούσαν και δεν είχα συναντήσει κανένα αξιόπιστο ωροσκόπιο του μεγάλου Αλεξάνδρου. Σιγά – σιγά, όμως, είχα αρχίσει να αποκτώ σημαντικές γνώσεις για τη ζωή και την προσωπικότητα αυτού του ανυπέρβλητου στρατηλάτη και να συλλέγω δεκάδες βιβλία που αναφέρονταν σε αυτόν. Κάπου είχε αρχίσει να μου γίνεται έμμονη ιδέα το να καταφέρω να βρω το πραγματικό του ωροσκόπιο.

Απογοητευμένος από τα πλαστά ωροσκόπια αφοσιώθηκα καθαρά στην ιστορική πλευρά του θέματος, ψάχνοντας κάποιο αρχαίο κείμενο που να ανέφερε την ημερομηνία γέννησης του Αλεξάνδρου. Δυστυχώς δεν έχουν σωθεί τα αυθεντικά έργα των βιογράφων του Αλέξανδρου. Ότι ξέρουμε γι’ αυτόν μας έρχεται μέσα από την μαρτυρία μεταγενέστερων ιστορικών, εκ των οποίων μόνο ένας -ο Πλούταρχος- αναφέρει την ημερομηνία γέννησης του Αλέξανδρου.

Λέει ο Πλούταρχος (σε δική μου απόδοση) : «Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε την έκτη του μήνα Εκατομβαιώνα, τον οποίο οι Μακεδόνες καλούν Λώο». Η πρόταση αυτή είναι πολύ σημαντική γιατί σηματοδοτεί μία ιστορική μαρτυρία για την ημερομηνία γέννησης του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Δεν μας λέει το χρόνο γέννησης του. Από τη χρονική συσχέτιση διαφόρων γεγονότων είμαστε βέβαιοι ότι ο Αλέξανδρος γεννήθηκε το 356 π.Χ. Καταλήγουμε, λοιπόν, στο ότι η πλήρης ημερομηνία γέννησης του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι η 6 του Λώου του 356 π.Χ. Είχα αυτή την ημερομηνία στα χέρια μου αλλά δεν ένιωθα ιδιαίτερα ικανοποιημένος. Κάποια ερωτηματικά τριγυρνούσαν στο μυαλό μου. Πρώτα απ’ όλα, δεν υπήρχε τρόπος να μετατρέψω τις 6 του Μακεδονικού μήνα Λώου σε αντίστοιχη ημερομηνία του δικού μας ημερολογίου (θα εξηγήσω στη συνέχεια το γιατί). Ύστερα, είχα τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο η 6 του Λώου ήταν η πραγματική ημερομηνία γέννησης του Αλέξανδρου. Ο Πλούταρχος έζησε τρεις ολόκληρους αιώνες μετά τον Αλέξανδρο. Πως μπορούσε, λοιπόν, να γνωρίζει με βεβαιότητα την ημερομηνία γέννησης του; Εμείς σήμερα γνωρίζουμε π.χ. με βεβαιότητα την ημερομηνία γέννησης του Κολοκοτρώνη; Και εκτός αυτού, η ημερομηνία γέννησης ήταν άραγε σημαντική για τους αρχαίους Έλληνες, τόσο σημαντική ώστε να την θυμούνται και να την γιορτάζουν κάθε χρόνο; Βρήκα σχετικά εύκολα απάντηση σε αυτό, γιατί σε πολλά αρχαία ελληνικά κείμενα γίνεται αναφορά στον εορτασμό των γενεθλίων κάποιου ατόμου! Μία ιδιαίτερα ικανοποιητική αναφορά υπάρχει στη διαθήκη του φιλόσοφου Επίκουρου. Αφού ο Επίκουρος ορίζει πρώτα τους κληρονόμους του, γράφει στη συνέχεια: «…και να ξοδεύετε όσα χρήματα χρειάζονται για τα γενέθλια μου, που συνηθίζαμε να τα γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 10 του μήνα Γαμηλιώνα…». Οι αρχαίοι γιόρταζαν τα γενέθλια τους, όπως τα γιορτάζουμε και εμείς σήμερα! Τα γενέθλια του Μεγάλου Αλεξάνδρου θα πρέπει να ήταν γνωστά σε πολύ κόσμο, πόσο μάλλον στους ανθρώπους του στενού του περιβάλλοντος που έγραψαν τη βιογραφία του. Ο Πλούταρχος (όπως φαίνεται και από το έργο του) είναι ένας πολύ σοβαρός ιστορικός και έζησε σε μία εποχή άνθισης των γραμμάτων, που υπήρχαν παντού δημόσιες βιβλιοθήκες ενώ τα σπουδαία κείμενα αντιγράφονταν διαρκώς και κυκλοφορούσαν ευρύτατα. Να γιατί πιστεύω ότι η ημερομηνία που αναφέρει ο Πλούταρχος είναι η πραγματική. Το πρώτο από μία σειρά πέπλων κάτω από τα οποία κρυβόταν το ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το είχα σηκώσει. Ο δρόμος, όμως, ήταν ακόμη μακρύς. Το δεύτερο πράγμα για το οποίο έπρεπε να βεβαιωθώ ήταν για το ότι ο Αλέξανδρος είχε πράγματι γεννηθεί στις 6 του μακεδονικού μήνα Λώου. Έπρεπε να βρω και μία δεύτερη ιστορική πηγή – εκτός από τον Πλούταρχο – που να αναφέρει την ίδια ημερομηνία γέννησης, έτσι ώστε να μπορέσω να διασταυρώσω τα στοιχεία. Πέρασαν και πάλι χρόνια και τέτοια δεύτερη πηγή δεν εύρισκα πουθενά!

Tη βρήκα εντελώς απροσδόκητα στην Εθνική Βιβλιοθήκη, μία μέρα που διάβαζα τυχαία την «Ποικίλη Ιστορία» του Αιλιανού. Το πολυκαιρισμένο τομίδιο που κράταγα στα χέρια μου, μου φάνηκε ξαφνικά σα θησαυρός, όταν το είδα να μου σερβίρει τόσο ανύποπτα αυτή την τόσο εξαιρετικά πολύτιμη για μένα πληροφορία. Και να σκεφτείτε ότι τα βιβλία του Αιλιανού περιγράφουν κυρίως τη χλωρίδα και τη πανίδα διαφόρων τόπων! Ανάμεσα σε πολλές τέτοιες περιγραφές ο Αιλιανός αναφέρει και το πόσο τυχερή ήταν για τους Αθηναίους – και γενικά για τους Έλληνες – η ημερομηνία 6 του Θαργηλίωνα, αφού σε αυτή την ημερομηνία οι Έλληνες είχαν κερδίσει πολλές μάχες. Και αμέσως μετά συμπληρώνει «…και ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας ο γιος του Φιλίππου γεννήθηκε, όπως πιστεύεται, την